و ازجویما ند سوبي شذ فتدلهة آتسی طاءژ لا هر اه طاوراً فأشرجني مَکشولة اجه حاسراً تماطامه نیما 1 ب یر انب انوالي و شرب أذوري و مامَرّيي من ناقص الخلنٍ مور فن کاهٌ سا آبذی بامر سوت ضتزث لاش رین قدير شقر تدهد ابیرلشزیین قويتي فسدیلک ین ذي خزنة شتذگر یعتی: [پیام من] به بهترین پیشوا که از بهترین نژاد است؛ و نکوترین کسی که بر افراز فراز رفته. او دارای دانش و دریافت پیشینیان» مأمون شهریار از سوی ام جعفر [زبیده مادر امین کشته شده] است. من همچنان که اين نامه را مینگارم از یا ملی ماود عافد یه خانةٌ چشم و پلک خود سرشک میبارم ای عموزاده (زیرا هارون پسرعموی زبیده بود). زیان و آسیب مرا رسیده و خواری اندوه نیز همم و اندیشه» ای پسرعمو! خواب از دیدگان من ربوده است. من پس از سوگ او (امین) آوارة بیابان شدهام و پس از این گم کردگی (امین) بر سرم بياید چونان کسی خوار و باخته شکوه نزد تو آورم. پس از اين که او (امین) را از دست دادم تو را به سان نکوترین دگرگونکننده برای شکوهام امید میبرم. طاهر که خدایش او را [ازگناه] تطهیر نکند بزهکاری کرد و دراين بزه هرگز پاک نگردد. او مرا با سر و چهرهٌ برهنه بیرون کشید و داراییهايم به یغما برد و قصرهایم به ویرانی کشید. آنچه از سوی این بدآفریٍ یکچشم بر سر من آمد برای هارون بسی گران باشد. اگر آنچه پیش آمد به فرمان تو بود من به فرمان خحدای توانای سرنوشتساز شکیب میورزم. ای سرور حداگرایان خویشی من به یاد آره جانم برخي توه کارم ستبر و سختِ سخت گشته است. هر چه ۱ افراز:منبر. بارها این واژه را به کار گرفتهایی خطیبان پس از تام پاک آمام برافراز از این شاء بردند نام (حکیم زجاجی).
— পৃষ্ঠা ৫৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।