رویدادهای سال صد و نوه و هشتم هجری ۳۸۱۵ ولا له یبن آيي انشایر طَهْر بلاة اثر من طاهر لم یک یه أذْ > ح وداج بح الّدایا بِمْدّی الجازر حتی آتی یَسحت اوّداجهٌ في شطن هذا مدی السائر قد برد المَْث علی جنبه فسطرفة منکیم ال ار یعنی: بر جایگاه ویران شده بگذرید» ذواقمر شلد که آزسنگ و آعر وضوفز تراشیده شده بنا شده بود و دری زین و درخشان داشت بدان جا بگذرید و به توانایی خدای توانا بیگمان شوید. از من اين سخن به سرور فرمانبر و فرمانروا رسانید. بدو بگویید ای پسر ابوناصرا سرزمین خدا را از طاهر پاک کن. مگر او را بس نبود که رگهای گردن او برید چون قربانیها که به کارد قصاب بریده شود تا جایی نیاق لطاب مب ی کدی تن او را در جوال نهاد و لگدکوب کرد. مرگ پیکر او سرد کرد. چ چشم او نیم باز و نگاهش شکسته بود. چون مأمون این سوگسروده شنید خشم؛ جانش به جوش آوژد. ویژگیهاء زندگی و خلافت امین گفتهاند: محیّد امین روز پنجشنبه نوزدهم جمادی الاولی سال ۱٩۳ /نهم مه ۸ به خلافت رسید و شب یکشنبه بیست و چهارم محرّم سال ۱۹۸ ۲۳۴ دسامبر ۸۱۳ سراز پیکرش ستانده شد. کنية او ابوموسی یا ابوعبداله بود. او فرزند رشید هارون بن ابوعبداله مهدی بن ابوجعفر منصور است. مادرش زبیده دختر جعفر بزرگترین فرزند منصور است. خلافت او چهار سال و هشت ماه و پنج روز پایید. گفتهاند در نيمه جمادی الآخره خلافت بدو رسید. زندگیاش به بیست و هشت سال بر آمد. موی سرش صاف و بلند بود و میانً سرش موی نداشت؛ چشمانش ریز بود. بيني عقابی داشت. زیبا بود و بلند و استخوانبندی درشتی داشت و چهار شانه بود. در رصافه [بزرگترین بخش شهر بغداد و پار: شرقی آن] زاده شده بود. چون گزارش کشته شدن او به مأمون رسید به سالاران پروانة پیشگاه داد. فضل بن سهل نامه گشایش مأمون بخواند. همه بدو شادباش گفتند و به درگاه آفربدگار
— পৃষ্ঠা ৫১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।