۳۸۲ تاریخ کامل سوی هرثمه باز گرد و به او بگو که دیگر زمانی نمانده و من هم اینک سوی او روان خعواهم شد و تا فردا شکیب نخواهم ورزید. امین که پریشانی بر او چیره شده بود گفت: مردم» خدمتگزاران و نگاهبانان و دیگرکسان همه برفتهاند و بیم آن دارم که گزارش این هنجار به طاهر رسد و او آهنگ من کند و با خود بَرّدم. آن گاه دو پسر خویش را خواند و در آغوششان کشید و همچنان که سرشک از دیده میریخت میبوسیدشان. امین بدیشان گفت: شما هر در را به خدای بزرگ میسپارم. اين را میگفت و آب در دیده میگرداند و با آستین خویش اشکش میزدود. آذ گاه بر اسب خود سوار شد و به کنارة رود رفت. فایق جنگی هرثمه آماده بود. امین بر این قایق سوار شد. احمد بن سلام که سرپرست دادگستری بود میگوید: من در قایق همراه هرثمه بودم, چون امین بیامد ما از سر احترام بایستادیم. هرثمه بر دو زانوی خود نشست و از این که به سب نقرس تاب ایستادن ندارد پوزش خواست. آذ گاه امین را در آغوش گرفت و سرش در دامان خود نهاد و دست و پا و چشم او همی میبوسید. هرثمه به قایق فرمان به پیش داد که ناگاه ياران قایق سوار طاهر بر ما پورش آوردند و میاهوکنان قایق ما را سوراخ کردند و آماج سنگ و تبرش ساختند. آب به درون قایق راه یافت و قایق در آب فرو شد. مرئمه در آب بیفتاد و ما نیز هم. کشتیبان موی هرثمه بگرفت و بیرونش کشید. امین نیز که در آب افتاده بود جامهٌ خود درید و خویش به کنارة رود رسائد. مرا نیز یکی از مردان طاهر بگرفت و سوی طاهر برد و بدو گفت که من از کسانی هستم که از قایق هرثمه بیرون کشیده. طاهر پرسید من کیستم؟ گفتم: احمد بن سلام سرپرست دادگستری و وابستة سرور خداگرایان. گفت: دروغ میگویی» راستش را بگو. گفتم: راست بود آنچه گفتم. گفت: خلیفة برکنار شده چه کرد؟ گفتم: او را [در آب فتاده| دیدم جامه دریده. او سوار بر اسب شد و همچنان که ریسمانی بررگردنم آويخته بود دوان پشت خود میکشید. من از دویدن باز ماندم. فرمود نا سر از تدم جدا کنند. من جان خویش به ده هزار درهم بخریدم. او مرا در خانهای افکند تا پول ستانده شود. در این خانه چند بوریا و حصیر و دو بالش بود. چون لختی از شب گذشت در گشودند و امین را به درون در افکندند. او برهنه
— পৃষ্ঠা ৪৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।