رویدادهای سال صد و تود و هشتم هجری ۳۸۹ فرمانرواییت پایایی دماد و سلطنتت ارج بخشاد و دشمنت از پای در آوراد. هنوز سخنمان پایان نگرفته بود که چنین شنیدیم: «کاری که در بارة آن رای میزدید به سر رفت». امین گفت: ابراهیم! تو نیز آنچه من شنیدم شنیدی؟ گفتم: من چیزی نشنیدم [و حال آن که شنیده بودم] گفت: از سوی رود هیچ نمیشنوی؟ به رود نزدیک شدم لیک هیچ ندیدم. نشستیم و سخن از سر گرفتيم که باز آن بانگ بر آمد. امین اندوهگین برخاست و به قصر خود در شهر رفت و یک دو شب بیش نگذشت که مادرش به سوگش نشست. کشته شدن امین چون امین به شهر منصور در آمد و طاهر بر بازارچههای کرخ و جزآن چیرگی یافت (چنان که گفته آمد) و در شهر ماندگار شد فرماندهان و سالاران امین دانستند که توان پدافند ندارند و از چیرگی طاهر بدیشان هراسیدند. محمّد بن حاتم بن صقر و محمّد بن ابراهیم بن اغلب افریقی وگروهی دیگر نزد امین آمدند و گفتند: هنجار ما چنان گشته که میبینی. رایی دارم که برای تو پیش مینهیم؛ در آن بنگر و آهنگ خویش فرا ستان که امید داریم خدای خیر و خوبی در آن پیش افکند. امین گفت: رای شما کدام است؟ گفتند: مردم از پیرامون تو پراکندهاند و دشمنان گرد تو گرفتهاند و تنها هفت هزار اسب نژاده برای تو ماندی رای ما آن است که هفت هزار تن از پاکبازان خود برگزینی و بر این اسبان نهی و شبانه از یکی از دروازهما برون شوی که شب از آنٍ شبداران است و به خواست خدا کس در برابر ما پایداری نخواهد کرد. ما چندان برویم که به جزیره و شام رسیم و در آن جا باژ ستانیم و در سرزمینی فراخ و فرمانروايي نوینی زندگی سپری کنیم. در این هنگام مردم سوی تو روی آورند و سپاهیان از پیگرد تو باز مانند و جز این رویدادها خوامد بود که حدای پیش خواهد آوژد. امین گفت: رای نیکوبی است. و آهنگ انجام آن کار گرفت. گزارش این گفتگو به ۱ یوسف /۳۱ ی الامز الذی فبه
— পৃষ্ঠা ৪৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।