۳۸۸ تاریخ کامل بخوانه و آنکنيزک چنین خواد: ۱ شم یی تازنها 0 [ ید له ریب دفرهم خی تفالوا و ریب ال عَذاه یعنی: دوری آنها دیدگانم را بگریانید و خواب از چشمانم ربود. جدایی یاران گریاننده است. گزند روزگارشان هماره بر ایشان تاخت تا نابود شدند و گزند روزگار همی یورش آوزد. در این هنگام امین به کنيزک گفت: نفرینت باد» آیا سرودة دیگری نمیدانی؟ کنيزک پاسخ داد: آن خواندم که گمان کردم خوش میداری» آن گاه این سروده را خوائد: آتا ورب الکون و الحَرک لد الکنایا کفيرة الشسرکي ما تلف الیل و لها و لا دازث تجٌَ السماء في الک ی را و ملک ذي العزش دایم آبداً بیش فان ولا بسفوتت یعنی: سوگند به خدای ۳ مرگ را دامهای بسیاری آمد و شد شب و روز و گردش ستارگان کاهکشان از برای آن است که فردهش ۲ پادشاهی از شاهی به شاه دیگر جا به جا شود و تنها فرمانفرايي خداوند دارند؛ تخت برین است که همیشگی است و نابودی بدان راه ندارد و انبازی در کار آن نیست. امین به کنيزک روی کرد و گفت: برخیز: نفرین و خشم خدا بر تو باد. کنيزک برخاست و راه خود گرفت. در پیش روی امین ساغری بلورینه و خوش ساخت نهاده شدء بود که آن را درب ریاح) " مینامید . پای کنيزک بلغزید و بدان ساغر ورد و آن بشکست. امین گفت: واي تو ای ابراهیم! این کنيزک چرا بیامد وانگاه این ساغر چرا چنین خرد شد؟ به حدای گمان میکنم کار من پایان یافته. من گفتم: دای ۱. قردهش: نعمت. ۲. در تاریخ طبری ورب رباح» آمده که با درونمانة مین و می گساری پیوند بیشتری دارد زیرا پیب (انگور شرابی) از این واژه ستانده شدی و ژباح نیز به معنای شراب ناب آمده است. این نیز میشود و چنین پیداست که اين ساغر چنان شکلی داشته و اینها همه با هم مایٌ خواندن اين ساغر بدان نام گشته است -م. باید که «ربٍّ» به نرة مرد نیز
— পৃষ্ঠা ৪৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।