رویداههای سال صد و نود و هفتم هجری ۳۸۴ پا نبردی دیگر نیز در شماسیه رخ نمود که در آن حاتم ين صقر با گردانی از اوباش و آشوبگران نابیوسانه روی سوی بیداله بن وضاح آوردند و براو آوبختند و عبیداله که از اين یورش آگاهی نداشت بگریخت و حاتم شماسیه فرو ستائد. هرثمه برای یاری عُبیدال به آوردگاه در آمد که یکی از یاران امین او را در بند کرد. این سرباز نمی دانست که را در بند کرده. یکی از یاران هرثمه چندان پایداری ورزید که هرثمه را رمانید یک در پایان باران هرئمه بگریختند و دو روز از جنگ دست چون گزارش این رویداد به طاهر رسید بر فراز شماسیه پلی برافراشت و یاران خود سوی دشمن گسیل داشت و آتش جنگی جانسوز میان آنها زبانه کشید تا آن که سپاهیان امین را واپس زدند و یاران ببدانثه بن وشضاح را به ستاد خود باز گرداندند و سراهای امین در خیزرانیه را خوراک آتش ساختند. هزین ساخت این خانهها بیست هزار هزار درهم شده بود. در این میان بسیاری از اوباش جان از دست بدادند و بدین سان کار امین رو به سستی نهاد و به نابودی خود بیگمان شد. عبدال بن خازم بن ریم از ترس امین که بدو گناه بسته بود به مدائن گریخت» پیشتر اوباش و شورشگران بر او تاخته بودند. او در مدائن ماندگار شد. گفته شده او از این روی پای به گریز نهاد که طاهربا او نامهنگاری کرده بود و به او هشدار داده بود که اگر کنار نرود زمینها و داراییهایش فرو ستاند. هرّش [یکی از سربازان امین ] با مشتی از یاران خود به جزيرة عبّاس که کرانهای آرام و بدور از جنگ بود پناه برد. گروهی از رزمندگان طاهر سوی او شتافتند و با او به نبرد پرداختند. ولی هزش بر آنها چیرگی یافت و طاهر سپاهی دیگر را به پاری سربازان خود فرستاد و با هژش نبردی سخت را دامن زدند و زیادی از آنها غرقابة رود شدند. سرانجام امین یک روز به ستوه آمد و گفت: دوست میداشتم که خدا این مر دو گروه را درگنام نابودی در میکشيد تا مردم روی آسایش میدیدند اين هر دو گروه جز دشمنان من نیستند, چه گروهی دارایی مرا خواهان است. وان دگر جان مرا. کار امین رو به سستی نهاد و سپاهش پراکندگی گرفت و به چیرگی طاهر بیگمان شد.
— Page 39 —
This text was taken automatically from the PDF and may contain errors. When in doubt, check the original page.