۳۸۲ تاریخ کاملِ خزشوا ما عل انز جهدمم ففوغاونا منم علی الشو حرش 4 و صاز هم ال بها و علض و لیم رجا ضید من قرب شرا لا حخشووا الوا بدا بفرفوله و نا فتل اقبطال یثل جرب یعنی: هر روزما را رختهای است که تاب بستن آن نداریم, آنها در خواست خود راه افزایش میپویند و ما راه کاهش. هرگاه سرایی را به ویرانی کشند ما آسمانة آن بر میستانیم و باز یغمای دیگری را چشم میکشیم. اگر آنها [طاهریان] بر آشوبی پای ورزند اوباش ما بر آشوب از آنها آزمندترند. هر عرص فراخحی از سرزمین ما را برایمان تنگ کردند و در هر عرصه از آن برای خود خانه ساختند. آنها [طاهریان] با کوفتن کوس شکار را بر میانگیزند و اگر درنزدیکی شکاری برای آنها رخ نمود به دامش میافکنند. آنها خاور و باختر کراة ما به تبامی کشیدند و ما نمیدانيم روی به کدام سوی آوریم. اگر بوده! باشند آنچه میدانند بر زبان میرانند و اگر کاری زشت نبینند سخن میچینند. هرگز نمایند؛ مرگ که شب. دزدانه میآید چونان آزمود؛ آنها قهرمانان را در خاک و خون نمیکشد. (با دیگر سرودههایی از این دست). چون طاهر دید با این همه باز هم به فرمان او گردن نمینهند داد و ستد با آنها را بازداشت و از رساندن خواروبار بدیشان جلو گرفت و در تنگنایشان نهاد و کشتیهایی راکه بدان جا بار میبرد به فرات با زگردالد. اين کار بر آنها بسی سخت آمد و بهای کالاها گرانی گرفت و خود را در فشردهترین تنگناها يافتند. امین فرمود تا دارایی مردم بگیرند و بفروشند و برخی از کسان خود را براین کارگماژد. این گروه نیز در شب و روز به سرای کسانی که خواروبار اندوخته بودند یورش میبردند و این بر مردم بسی گران آمد و بدگمانی گریبان گروهی گرفت. جنگی دیگر در درب الحجاره در گرفت که بسیاری از ياران طاهر در آن جان ۱. بوده: حاضر.
— পৃষ্ঠা ৩৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।