رویدادهای سال صد و نود و ششم هجری ۳۷۹۵ گریختند و هُزّاره آنها را پی گرفتند و سپاه هممچنان گریزان پس نشستند و به طرایلس اندر آمدند» هوّاره نیز باروی آن در هم کوفتند. گزارش این پیکار به ابراهیم ین اغلب رسید و او پسر خود ابوعیبّاس عبدالّه را با سیزده هزار سوار سوی ایشان گسیل داشت. نیروهای او با بربرها پیکار کردند و بربرها گریختند و بسیاری در خون خود غلتیدند. عبداله به طرابلس در آمد و باروی آن از نو ساخت. گزارش شکست بربرها به عبدالوهاب بن عبدالرحمان بن رستم رسید. اوگروهی از بربرها را گرد آوژد و ایشان را آغالید و آنها را که شمارشان بسی فزون بود و از شکست پربرها به خشم آمده بودند برای یاری بربرها گسیل بداشت. آنها به طرابلس رسیدند و آن را شهربندان کردند. ابوعبّاس عبدالّه بن ابراهیم دروازه رناته را ببست و از درواز؛ هوّاره به جنگ بپرداخت. او همچنان میجنگید که ناگاه گزارش مرگ پدرش ابراهیم بن اغلب بدو رسید. او عبد له را به جانشینی خود برگزیده بود. برادر عبدالّ زيادة الّه بن ابراهیم پیمان جانشینی برادره سوی سپاه فرستاد و آن نامه سوی برادرش عبداله روان داشت و گزارش مرگ پدر و جانشینی او را به آگاهی وی رسائد. بربرها نامه و نامهرسان راگرفتند و او را نزد عبدالوهّاب بن عبدالرحمان بن رستم بردند. او فرمود تا گزارش مرگ پدر عبدالّه بن ابراهیم را بانگ زدند. عبد الرحمان بن رستم بر این پایه با عبداله سازش کرد که طرابلس و دریا از عبدال باشد و جز آن عبدالرحمان بن رستم را رسد. پس از آن عبداله راه فیروان در پیش گرفت و مردم به پیشواز او شتافتند واو برگاه فرمانروایی پشت بداد. روزگار او آکنده از آرامش و آسایش بود.
— পৃষ্ঠা ৩২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।