۳۷۸۶۸ تاریخ کامل آنها مرا به خواری نکشانند آسوده دل نیستم و بازگشتشان را امید نمیبرم. بر آلم که خود به آوردگاه شوم وگام در نبرد نهم تا خدا آن پیش آود که خواهد: هر که آهنگ بازگشت دارد بازگردد. به حدای سوگند زنده ماندن شما برای من بسی گواراتر از آن است که در خون خود بغلتید. آنها گفتند: به خدای سوگند داد نورزیدهايم اگر با تر چنین کنیم؛ تویی که از بندگی رهانیدیمان و پس از پستی والاییمان بخشیدی و پس از تنگدستی بینبازمان ساختی» و اگر در این راه پاریت نرسانیم» زندگی و دنیا را پس از تو نفرین باد. آنها دست و پای چارپایان خود بریدند وبریاران قریش سخت یورش بیاوردند و بسیاری از آنها را در خاک و حون نشاندند و محمد ین بزید مهلبی در حون ود خفت و طاهر بر امواز و پیرامون آن چیرگی یافت و کارگزاران خود بر یمامه و بحرین و عمان گماشت. محمد بن یزید سخت زخم برداشته و دست او بریده شده بود که چند ضربت نیزه و شمشیر جانش ستاند یکی از مهلبیان که در این نبرد زخمهایی بسیار دیده بود و دستش نيزگسسته بود چنین میسرود: قما لش یی غیرآلی لم آطِل جوا و ای کل باب مُفحناً ول وشٍعث کفای مالك فک و ضاریث عله الطامری ال ملمنا قتی لا ری کید الیّف فی الوغی (ذا ازع الَْیْجاء وی ام واکتنی یعنی: خود را نمی نکوهم [که چرا محمّد را پاری نرساندم] زیرا که از سختی زخم تاب جنبش نداشتم. و اگر دو دست آسیب ندید میداشتم د رکنار او می جنگیدم و با طاهر نفرین شده نبرد میآزمودم. او [محمّد] رادی بود که هرگز شمشیر را در آوردگاه بیکار و خوار نمیکرد؛ آن هم هنگامی که از گرد و خاک جنگ جامه بر میساخت و کنية خریش بر زیان جاری میکرد. هنگامی که ابن ابی عبینه ملّبی بر طاهر در آمد و او را ستود و بدین جا رسید که: خاشاء ی الا بواحدة فی اسر مخشورة عن الم یعتی: من ابه تو ای طاهر| بدگمان نشدم مگر از یک رو و آن هم در سینه نهفته و با سخن گفته نمی آید. ی همان دردی مرا گرفت که تو راه من نیز آنچه را پیش آمد خوش نمیداشتم لیک
— পৃষ্ঠা ২৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।