۳۷۷۸ و مَجدولة جَذُلّ الهنانٍ خرید: و کته کم اون علّت مذائْه و کذیان کالکین و بط ضایر له وان ال آناغیها و تحث این خاليٍ طواء ِا انخبل في کل بتارغ آنراک ابن خاقا قیشیخ من طول اراد و جسة آباکتها ضهیاء کالیسک ریشها شتا ما بيني و بین ابن خاللٍ سنه الی آن ری الاضباغ ما نحیل و أشحي في میم هم لها ار في ذلها حین یز أميّةٌ ني الرژي الذي ۳ یعنی: [دلدارآگیسوی بافتهای دارد چونان دوشیزهای با مرهای پیچ پیچ که گوبی زیبایی چهرة او چند پاره است. دندان خرشرنگ و لب و دهانی گوارا که هرگاه لبخند میزند تاریکی را روشنی در بر میگیرد. دو پستان او چونان میناست با میانی باریک و تراشیده و اخمی که آتشش سر برآورده. در شبی که فرزند خالد [اسد بن خالد شهریار خراسان] بر اسب چایک سوار بود سرگرم عشقبازی با آن دلدار بودم و تو در آن هنگام در مرو رود خشم در کام میکشیدی. من به امیه نرد عشق میباختم و پورخالد بر توسن لاغر اندام سرکش سوار بود [یسی رنج میبرد]. او با تاخت و تاز خیل سواران نیزهدار و چابک سوار و رزمآیین روبرو میشد و به کناری میافتاد. او با ترکان فرزندان خاقان در زد و خورد بود و شام را با جنگ و سختی به بام میرسائد. او در بامداد آن رویداد ناتوان و در هم ريخته به گوشهای میفتاد و من در ناز و نعمت و خوشگذرانی بودم. ساغر من بادة خوشگواری بود که بوی مشک میداد و تو گویی در شم این باده» خوشبویه ریخته بودند. ای امیه [دلداده]! در روزیانهای که خدا بخش کرده چه دوري بسیاری است میان من و این خالد. (که تعمت به من داده و مشقت به او] آن گاه فضل به من روی کرد و گفت: ای ابوحارث! من و تو به پایانهای رسیدهایم که اگرکوتامی کنیم نکوهیده گردیم و اگر دراین راه بکوشیم آن را خواهیم سپرد. ما به ریشهای بستهايم که اگر یرو گیرد نیرو پذیریم و اگر رو به ناتوانی نهد سستی
— পৃষ্ঠা ১৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।