رویدادهای سال نود و هفتم هجری تا مهلب را یر کارها و یازهای خریش در این شهر (زیرا که از هم برادران بر او اعتماد بیش تری داشت) و حرملةَ بن مُمیر لخمی را بر کوفه که چند ماهی بپایید و سپس او را برداشت و بشیر بن حیان تهّدی را بر کوفه گماشت. مردم قیس گمان میبردند که قیبه سر از فرمان خلیفه برنتافته است. از اینرو چون یزید روانهٌ خراسان گشت؛ سلیمان او را فرمود که دربارة قتبه پرسش کند. اگر قیسیان گواهان آوردند که قتپه سر از فرمان پرنتافته است» وکیع را به تاوان او [ی: به بحای وی] بند برنهد. چون مخلدبن یزید به مرو رسید» او را گرفت و به زندان افکند و یارانش را دستگیر کرد و شکنجه داد. این کارها را پیش ازرسیدن پدرش کرد. فرمانرانی وکیع بر خراسان ده تاه ماه بود. سپس یزید در این سال قرارسید و در خراسان فرود آمد. او شامیان و کسانی از خراسانیان را به خود نزدیک ساخت. تهار بن تویقه در این باره سرود: تقلنافی مُصاقوة سید تسخوا تشن آلاشوه ز و تتاین مُصاقرة آلقیر تج و وی الا دود ای ان انستآم یسن بویر وزج این یسلاشوا. قصابال اشمیم الشژود یعنی: آنچه را از یزی مید میبردیم؛ از هیچ فرمانداری نمیبردیم. ولی گمان ما دربارة وی نادرست آمد و ما از درباز هم زیست شدن با مردم نکوهيدة پست راناخوش میداشتيم. اگر فرماندارمان دادما ندهد, ه سان شیرانژیانبه سوی او روی آوريم. هان بر جای باش ای یزید و به سوی ما پوزش آور و مارا از همراهی با بردگان برکتاربدار. به سوی تومآييمولی جز رهبند نمیييم و از دور درود میگوييم و بیدریافت بخشش بازمیگردیم؛ ان تازش و ستم و پیشگیری برای چیست؟ یاد چند رویداد در این سال سلیمات بن عبدالملک سپاهیان به جنگ در کنسانتین اوپل گسیل
— পৃষ্ঠা ২০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।