رویدادهای سال سوم هجری امه ولی پیامبر خدا (ص) به وی گفت: شمشیر در نیام کن و ما دا بپردور گیدان. انس بن نضی عموی انس بن مالك پر عُمَر و طلحه و مردانی از مسپاجران گذشت که همگی سراسیمه شده بودند. به ایشان گفت: چرا بر جای خود خشك شدهاید؟ گفتند: پیامبر (ص) کشته شده است. گفت: پس از او چه هودهای از زنده بودن؟ بی آن آیین و رفتار بمیرید که او مرد. سپس او روی به سپاه بتپرستان آورد و چندان چنگید تا کشتهشد. بر پیکر او هفتاد زخم شمشیر و نیزه دیدند. تنپاً خواهرش بود که توانست او را از روی انگشتان زیبایش بازشناسد. برخی گویند: همانا انس بن نضس گروهی از مسلمانان را شنید که چون آوازءٌ کشته شدن پیامبر خدا (ص) درافتاده بود. میگفتند: کاش کسی میداشتيم که به نزد عبدالله بن ابی بن سلول میرفت تا او برای ما از ابوسفیان امانی میستاند که ما را کشتار نکند. انس به ایشان گفت: ای مردم» اگر محمد مرده است» خدای او نمرده است. پی همان آیین و رفتاری پیکار کنید که محمد کرد. بار خدایاء من از آنچه اینان میگویند» به سوی تو پوزش میآورم و از آنچه اینمردمان گفتهاند» به درگاه تو پناه میبرم. آنگاه چندان جنگید که جانباخت. نخستین کس که پیامبر خدا (ص) را دید. کمپ بن مالك بود. گوید: من بیدر نگث با بلندترین آو از فریاد کشیدم: ایهمةٌمسلمانان, شما دا مژده باد که اينكك پیامبر خدا زنده است و در نگذشته است. پيامبر او را فرمود: آرام باش. چون مسلمانان او دا شناختند» به سوی دره تاختند و دیدند که علی» ابوبکر» عمر» طلحه» زبیر» حارث بن صمه و دیگران گردش را گرفتهاند. چون پیامبر پشت به دره کرد» ابی بن کم خود را بدو رساند و همی گفت: ای محمد» زنده مبادم اگر تو را زنده بگذارم. پیامبر خدا (ص) رو به وی آدرد و دبین پر گردنش افکند. ابی همواره در مکه به پیامبر خدا(ص) می گفت: مس| اشتری پیر است که روزانه او را يك «فَرق» (پیمانهای از مردمان مدینه برابی با سه آبخوری) ذرت میخورانم و روزی از روزها سوار پر وی تو را میکشم. پيامیر به او میگفت: بلکه من به یاری خدا تو
— পৃষ্ঠা ৬১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।