بر ایشان تاخت و پراکندهشان ساخت و از کشتار ایشان خون فراوان بهراه انداخت. جبریل گفت: ای پیامبر خداء جانبازی و برادری اين او از من است و من از اویم. جبریل گفت: من هم از شمایم. گوید: در این هنگام آو ازدهندهای را شنید ند کهآواز میداد: شمشیریچون ذوالفقار تباشد و جوانسدیچون علی. یکی از دندانهای چپارگانة پایین پیامبر خدا (ص) شکست و لب وی شکافتهشد و گون؛ وی و پیشانیاش(از جای رستنگاه موی) زخمی گشت. ابن قیکّه شمشیر برافراشت که بر پیامبر فرود آورد. همو بود که پیامبر را زخمی کرده بود. برخی گویند: عتبة بن ابی دقاص یا عبدالله پن شپاب هی نیای محمدین مسسلم او را زخمی گرده بود. گویند: عتبة بن ابیوقاص و ابن قمهٌ لیثی آترّیی از بنیتمیمبن دارم (که مردی آرو ارهکوتاه و چانهشکسته بود) و ابیبن خلف جمحی و عبدالله بن خمّید اسدی (شیر جنگی قرشیان) بر کشتن پیامبر خدا (ص) همداستان شدند. این شراب همان بود که پیشانی او دا زخمی کرد. عتبه چپار پاره سنگت بر وی افکند و یکی از دندانهای چپار- کانهٌ او در سوی راست را پشکست و بر لب او شکاف آورد. ابنقمثه گون؛ وی را زخمی کرد چنان که حلقههای کلاهخود وی در آن فسرو ریخت. او شمشیر بر سر پیامبر زد ولی شمشیر وی کارگر نیفتاد و کلاهخود او را نشکافت. پیامبر خدا (ص) بر زمین افتاد و زانوی وی خراش برداشت. ابی بن خلف با زو بینی بسر وی تاخت. پیامبر خدا (ص) آن را از او بازگرفت و او را با همان زوبین از پای درآورد. برخی گویند: نه چنین است؛ او ژو بين زبیر بن عوام دا برگرفت و ابی بن خلف را با آن بکشت. برخی دیگر گویند: آن را از حارث بن صَعّه بگرفت. عبدالله بن حمید را ابودجانة اثصاری کشت. چون پیامبر خدا (ص) زخمی شد.خون بر چپرهاش رو آنگردید. او پیوسته دست بر آن میسود و میگفت: چه گونه مردمی رستگار گردند که چیه پیامب خود را خونآلود سازند. او از دست ایشان به درگاه خدا مینالید. پتج تن از انصار در پیش روی پیامبر جنگید ند و همگی کشته شدند. ابودجانه پیکر پاك خود را سپر پیامبر خدا (ص) است. پیامبر خدا (ص)
— পৃষ্ঠা ৫৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।