مه الکامل فیالتاد ی او شمشیی برآهیخت که زن را دو پاره کند ولی شمشیر پیامبر خدا (ص) را از آلوده شدن به خون يك زن گرامی داشت. این زن» هند بود.ز نان در پشتسر او دف میزدند و مردان را برمیشوراند ند. مردم به سختی پیکار کردند. از میان مردان مسلمان حمزه و علی و ابوجّاتّه در میان سپاه دشمن فسرورفتند. خدا پیسروزی را بر مسلمانان فرود آورد و بتپرستان را درهم شکست. زنان گريختند و رو به ستیغخهای کوهستان آوردند. مسلمانان به لشکر گاه ایشان روی آوردند و به تاراج پرداختند. هنگامی که ناباوران واپس گر ختند. برخی از تیراندازان به لشکررگساه نگریستند و رو به تاراجگری آوردند و دیگران استوار بر جای خوه بماندند و گفتند: فرمان پیامس خد! به جان مینیوشیم و بر جای خود پایدار میمانیم. خدا این آیه قرو فیستاد: برخی از شما بودند که دوستار این سرای بودند و برخی دیگی دوستار آن سرای (آل عمران/ ۱۵۲/۳). اینان یساران راستین پیامبس خدا (ص) بودند. عبدالله ین مسعود گوید: هيچيك از یاران پیامبر خدا (ص) دا دوستار این سرای نمیشناختم تا این آیه فرود آمد. چون شماری از تیراندازان از جای خود فرود آمدند» خالد ین ولید اندك بودن بازساندة تیسراندازان رادید و بر ایشان تاخت و ایشان دا از پسای درآورد و از پشت بر یاران پیاسبس یورش آورد. هنگامی که بتپرستان دیدند که سوارانشان میجشگند. روی به آوردگاه آوردند و بی مسلمانان تاختند و ایشان را درهم شکستند. مسلمانان پرچمداران سپاه بتپرستی را کشته بودند و درفش بسر زمین افتاده بود و کسی آن را برنمیداشت. در این هنگام عَمنّه دختس علقمهٌ حارثی آن را برگرفت و برافراشت. قرشیان بر گرد آن فراهم آمدند و وّاب آن را برگرفت و در پای آن کشته شد. آنکه پرچب داران را کشته بود» علی بن ابیطالب (ع) بود. ابو رافع چنین گوید. چون ایشان را کشت. پیامبر (ص) گروهی از بتپرستان را دید و به علی گفت: بر ایشان تاز. او ایشان را بپراکند و کشتار کرد. آنگاه پيامیر کرو دیکری را دید و به او گفت: بر ایشان ن آور. علی
— পৃষ্ঠা ৫৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।