سس اتکامل فاد ی بیرون شد ند تا به خیبس رسیدند و شبانه به خانةً ابورافع رفتند.هیچ خانهای نگذاشتند مگر که آن را از بیرون بر سدمش بستند. ابورافع در بالاخانهایبود. از او دستوریخواستند. ز نش بیرون آمد و گفت: کیستید؟ گفتند: گرومی از عریان که خوردنی (غله» گندم» جو) میخواهیمم. زن گفت: اینكك دوست شماء بسر وی درآیید. ایشان درآمدند. چون درآمدند, در بالاخانه را بستند و او را در بسترش یافتند و پر او تاختند. زنش فریاد کشید. بارها یکیاز ایشان آهتگث کشتن آن زن میکرد ولی سفارش پیامبر (ص) را به یاد میآورد که زنان و کودکان را نیازارید. آنگاه از او دست. برمیداشت. اینان با شمشیر های خود بر او زدند و عبدالله بن انیس با شمشیر خود بر او تاخت و آن را در شکم وی فرو برد. سپس از نزد وی بیرون آمدند. چشمان عبدالله بن عتيك به خوبی نمیدید و او از پلکان پایین افتاد و پایش بهسختی آسیب دید. او را برداشتند و پتپان گشتند. یمودیان رو به هر سوی آوردند و ایشان را جستند ولی نیافتند. از اینرو به سوی دوست خود باز گشتند. مسلمانان به یکدیگر گفتند: از کجا پدانیم که دشمن خدا مرده است؟ یکی بر کشت و به میان مردم فرو رفت و مردم دا در پیرامون خویش دید و او میگفت: آواز ابو رافع را شناختم. پس گفتم: ابو رافع در کجا باشد؟ آنگاه زنش فریاد بیآورد: به خدا جان سپرده است. گفت: بهخدا سخنی از این خوش تر تشنیده بودم. پس به نزد یاران خود باز گشت و گزارش به ایشان بداد. او آواز گزارشگر مرکث را شنید که میگفت: گسزارش مر کت ابورافع بازرگان حجازیان را به شما میدهم. آنان. باز گشتند تا بر پیامبی درآمدند و دربارهٌ کشند؛ او به ناسازگاری کشیده شد ند. پیامبر خدا (ص) گفت: شمشیر هایخود دا بیاورید.ایشان شمشی ها پیاوردند. پيامبر در آنبا نگریست و دربارة شمشیر عبدالله بن گفت: این او را کشته است که نشان استخوانها را در آن میبینم. نیز دربارة کشته شدنش گفقه است: پیامبر خدا(ص) مردانی از اتصار به فیماندهی عبدالله بسن عتيك را بهسوی ایورافع پبودی فیرستاد که در سرزمین حجاز ماندگار بود و پیامبی خدا (ص) دا میب
— পৃষ্ঠা ৫০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।