اس العامل فیافادیت خود به نام «کدر» گرد آمدهاند. پیامبر خدا(ص) به سوی کدر شتافت ولی جنگ نکرد. درفش او در دست علی بن ابیطالب(ع) بسود. او عبدالله بن ام مکتوم را در مدینه به جانشینی خود بر گماشت. وی بر گشت و چپارپایان و شبانان را با خود به همراء آورد. رسیدن او به مدینه, ده شب گذشته از شوال / ۵آوریل۶۲۴ م بود. پساز رسیدن به مدینه» غالب پن عبدالله لیثی دا با دستهای از رزمندگان روانة جنگت بنیسلیم و بنیمقطفان کرد. اینان آنبپا را کشتار کردند و دامب هایشان را به غنیمت گرفتند. از مسلمانان سه تن جان پاختند. رزمندگان در نیمه شوال/ ۱۱ آوریل ۶۲۴ باز گشتند. [واژةُ تازه پدید] کدر: به ضم کاف و سکون دال بیتقطه. جنگت سویق ایوسنیان پس از جنگ بدر پیمان بسته بوه که پس از هيچگونه جنایتی سر و تن با آب نشوید تا با محمد. پیکار کند. او با دویست مرد سوارکاد جنگی از قرشیان بیرون آمد تا سوگند خود به جای آورده باشد. خود را شبانه به مدینه رساند و با لام بن مشگم سرور تسس دیداد کرد و گزارشهای مردمان از او بشنید و در همان شب روانه گشت و مردانی چند از قریش را گسیل مدینه کرد. اینان به «فرّیض» آمدند و خرمابنان آن را آتش زدند و مردی از انصار و یکی از همپیمانان او را کشتند. نام انصاری نید بن عمرو بسود. اینان باز گشتند و ابوسفیان دید که سوگند خود بهجای آورده است. از اینسوی» فریادخواه به مدینه آمد و پیامبر خدا(ص) با یاران خود سوار گشتند و در پی آنان شتافتند ولی بی آنان دست نیافعند. ابوس سفیان و یار انش انبانهای آرد را فرو میافکندند تا خود را سبك بار سازند و رهایی یابند. بیشترین بخش توش ایشان همین بود. از اینرو» این را «جنگت آرد» تام نپادند. چون پیامبر خدا با مسلمانان باز گشتند» اینان به وی گفتند: ای
— পৃষ্ঠা ৪২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।