۹۸ الکامل فیاثا ین (ص) او را دید» به عمی گفت: رهایش کن. آنگاه گفت: ای عمیر» نزديك ای, چرا آمدی؟ گفت: برای این اسیر. گفت: با من راست بگوی. گفت: جز برای این کار نیامدم. گذ صفوان بنشستی و میان شما چنین و چنان گذشت. عمیر گفت: گواهی میدهم که تو فیستادهٌ خدایی. این گفت. و گو میان من و صفوان گذشت و ميچکس از آن آگاهی نداشت. سپاس خدا را که مرا بهاسلام رهنمون گشت. پیامبر خدا(ص) گفت: برادرتان را آموزشهایدینی دهید و قرآن بیاموزید و اسیرش دا آزاد سازید. آنان چنان گردند. عمیر گفت: ای پیامیر خداء من مسلمانان را بهسختیمیآزردم؛ اينك از تو میخواهم که سا دستوری دهی تا به مکه روم و بهخدا فراخوانم و بتپستان را بر سر کیش ایشان بیازارم چنان که یاران تو را میآزردم. پسامبر بسه وی دستوری داد. صفوان همی گفت: اينك رویدادی را نگران باشید که یاد جنگث بدر از مغز شما بزداید. چون عمیر به مکه آمدء در آن ماندگار گشت و کسان بسیاری با وی به آیین اسلام درآمدند. او ناهمکیشان خود را بهسختی میآزرد. نه چنین است؛ تو با باز کُوّذ بن حقص بن آخیّت برای بازخریدن سپیل بن عمرو فراز آمد. پيامیر خدا (ص) در ایسن هنگام با ابویکر و عمر و علی تربارءٌ اسیران به کنکاش درنشسته بود. ابوبکی چنین رای داد که ایشان دا بازفروشند و عمر چنین که ایشان را . پیآمبر خدا (ص) به کشتن [بهفرروختن] گرایید و خدا این آیه فرو فیستاد: هیچ پیامبری را نسزد که او را بندیان باشند مگر پس از آنکه خونبسیار پر زمین ریزد. شما کالای این سرای میخواهید و خدا آن سرای دا (یرای شما) میخواهد و خدا درست کسردار و فرزانه است. اگسس تبشتهای پیشین از خدا نبودء شما را در برابر آنچه گرفتید. شکنجهای سخت فرومیگرفت (انفال/۶۸-۶۷/۸). [پس از جنگت بدرء مسلمانان هفتاد اسیر فروختند و در برابی آن ژر پستدند]. اسیران هفتاد تن پودند. بر این پایه» در جنکت احد هفتاد مسلمان به کیفر فیوختن هفتاد اسیر کشته شدند» دندان پیشین پیامبر خدا شکستء
— পৃষ্ঠা ৩৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।