رویدادهای سال دوم هجری ف دست اوست. از اين کار هیچ آگاهی نداشتم ولی پایین ترین مردمان مسلمان میتوانند کسان را پناه دهند. او بهزینب گفت: مبادا ابو عاص به نزد تو آید [و همآغوشت گردد] که وی برای تو روا نباشد. پیامبر به ززمندگانی که آن همه داراییها به چنگت آورده بودند» گفت: اگر بخواهیدء میتوانید داراییهایش دا به او برگردانید که ما این ر! دوست میداریم و اگر نمیخواهید» غنیمت خدایی است. که خدا بهشما ارزانی داشته است و شما بدان سناوار ترید. گفتند: ای پیامبی خدا. بلکه آن دا همگی بازمیگردانيم. آنان داراییهایش دا به او باز گرداندند و حتی پارهچوبهایی را که سس جوالها را با آن میبستند» بدو پس دادند. او به مکه رفت و داراییهای مردم را به ایشان سپرد و گفت: اکنون گواهی میدهم که خدا یکی است و محمد فرستادهٌ اوست. به خد! سوگند» تنپا این کار مرا از اسلام آوردن بازهاشت که گمان پرید من میخسواستم داراییهای شما را بخورم. آنگاه از مکه بیرون شد و رو به مدینه آورد و بر پیامبس (ص) درآمد. او همسرش را با همان پیوند نخست بهوی بازگرداند. برخی گویند: پیوند تازهای بست. يك روز یر بن وهب جِتَحی با صفوان بن امیه نشستند و گفتوگو از جنگی بدر به میان آوردند که این خوه پس از آن پیکار بود. او دیوی از آن دیوان بود که پیامبر و یارانش دا به سختی میب آزرد. پسس ومب در میان اسیران بود. صفوان گفت: پس از کشتگان بدر چپان از خوبی و شادمانی تبی است. عمیر گفت: راست گفتی؛ اگر وامی به گردن و خانوادهای در زین سپیستی نمیداشتم» سواره بهسوی محمد میشتافتم و او را میکشتم. صفوان گفت: وامت به گردن من و خانوادهات نانخوران من که به سان زن و فرز ندم از ایشان پذیرایی کنم. او روات؛ مدینه گشت و بدان درآمد. پیامبر (ص) به عس ین خطاب قرمود که او دا پر وی درآورد. عم بند شمشیر او را گرفت و به مردانی از انصار که با وی بودند» گفت: پر پیامبر خدا (ص) درآیید و این پلید را بپایید. چون پیامبر خدا
— পৃষ্ঠা ৩৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।