۹۹ الکامل فیانتاریخ. شود اسیر او را آزاد سازید و کردنبندش را به وی بیگردانید؟ آنان اسپرش را آزاد ساختند و گردن بندش را به وی ییگردا ندند. پیامبر خدا (ص) از او پیمان گرفت که زینب را به مدینه گسیل دارد. ابوعاص به مکه رفت و پیامبر خدا (ص) زید بن حارثه برد خویش و مردی از آنصار را روانةٌ مکه فمود تا زینب را از آنجا تا مدینه همراهی کنند. چون ابوعاص به مکه رسید. به زینب فیرموه که به پیامبر (ص) پیوندد. زینب در نان ساز و برگت برگرفت و خود را آماده کرد. كتائةَ بن ربیع برادر ابوعاص او را سوار بر شتریکرد و کمان خود برگرفت و او را بههنگام روز بیرون آورد. قسرشیان گزارش این کار شنیدند و در جست و جوی او بیسرون آمدند و در «ذیطوّ|» به او رسیدند. زینب آبستن بود و چون بازگردانده شد. از ترس بار خود پینکند. کنانه تیرمای خود استوار ساخت و گفت: به خدا کسی بهمن نزديكت نشود مگ کهتیری در جگرش نشانم! ایوسفیان ین حرب به نود وی آمد و گفت: او را آشکارا بیرون بسردی و مردم گمان بردند که این از تاتوانی و زبونی ماست. به چان خودم سوگند که نیازی به ز ندانی کردن وی نداريم. با زن برگرد و مارا همین بس که مردمان بگویند ما او دا بازگدانديم. سپس کنانه او را شبانه بیرون برد و به زید بن حارثه و دوستش سپرد. آن دو زینب را به نزد پیامبر خدا (ص) آوردند و زینب در نزد او ماندگار گشت. اندکی پیش از کشوده شدن مکهء ابوعاص برای بازرگانی با داراییهای خویش و داراپیهای میدانی از قریش رو ان شام کشت. چون راه بازآمدن در پیش گرفت. گروهی از رزمندگان اسلام با او دیدار کردند و همة داراییهایش را گرفتند و او خودرو به گریز نپاد. چون شب فرارسید, خود را به مدینه رساند و بر زینب درآمد. بامدادان پیامبر خدا از خانه بیرون آمد و آهنگت نماز کرد. اد آواز داد که «خدا بزرگت است» و ممانآو از دادند که«خدا بزر گت است» [ شاید از آنرو که این غنیمتهای فساوان تازه را یه چنگث آورده یودند] . زینب از جایگاه زنان آواز داد: ای مدم» بدانید که من ایوعاص زا پناه دادم. پيامبر (ص) گفت: سوکند به آنکه جسانم در
— পৃষ্ঠা ৩৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।