رویدادهای سال دوم هجری او خوردند و به اسیران خود میدادند. نخستین کس که به مکه رسید و گزارش کار و شکست خوردن قرشیان بداد» حَیْشمان بن عبدالله خزاعی بود. به او گفتند: گزارش چه داری؟ گفت: عتبه. شیبه. ابوحکم» نبیه بن حجاج» منبه بن حجاج و دیگران کشته شدند. صفوان بن آمیه به خدا که خردش از میان رفته است. در بارهٌ من از اد بپسسید. گفتند: صفوان چوناست؟ گفت: آنك در «حجر» نشسته است؛ خودم دیدم که پدر و برادرش گشته شد ند. ابولبب نه روز پس از رسیدن گزارش کشته شدن قرشیان بهمکه در گذشت. آنگاه قرشیان سوگواری و شیون و زاری آغاز نپادند. سپس گفتند: سوگواری نکنید که محمد و یارانش بر شما سرزنش آورند. نیز برای بازخریدن آزادی اسیرانتان کاری نکنید تا محمد پر شما ستم روا نداره و سختگیری نکند. آشوّد بن عَبدیفُوتْ داغ سه پسر دیده بود: رَمته» عقیل و خارث. او دوست میداشت که بر پسران خود کریه کند. يك روز آوای شیونی شنید. او که بینایی از دست داده بود» به بردهٌ خود. گفت: بنگر که آیا گریه را روا داشتهاند؛ باشد که من بر زسعه بگریم زیرا دلم در درون سینه همی سوزد و آتش از آن زبانه میکشد. برده به نزد وی بازگشت و گفت: همانا زنی است که بی اشتر" اسود گفت: ولو لا یوم دنر رل یشودو! یعتی؛ آیا آن زن تواند گریه سس داد که اشترش گم گشته است؟ آپا بیدارخوابی او دا از غنودن بازدارد؟ هان بر بکر گریه نکن بلکه پر پدر که در آنجا پختهای ما کوتاه آمدند. در پدر که مسپتران بنی
— পৃষ্ঠা ৩৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।