رویدادهای سال دوم هجری مه اگر به شمار خود از شما بکشند. پس از آن چههودهای از این ز ندگی؟ اینك بنگرید تا چه میبینید. من آنچه بايستة نيكخواهی است, با چون حکیم بن حزام این بشنید» به میان آن مردم رفت و به نزه عتبة بنر بیمه شد و گفت: ای ابوالولید» تو بزرگث و سرور قرشیانی. آیا میخواهی کاری کنی که تا پایان روزگاد از تو به یکی نام برند؟ گفت: آن چهباشد؟ حکیمبن حزام گفت: مردمرا باز گردان و خو تبهای همپیمانت عمرو بن حضمی را بپسداز. عتبةبن ربیمه گفت: چنین کردم. خون وی و آنچه از داراییاش بر باد رفته است» به گردن من است. اينك به نرد پسس حنظلیه (ابوجیل) شو زیرا جز او کسی را نمیشناسم که میدم را گمراه گرداند و کار ایشان تیاه سازد. عتبه در میان مردم ایستاد و گفت: شما از راه دیدار کسدن و ستیزیدن با محمد و پارانش به هیچ خواستهای نتوانید رسید. بهخدا سوگند. اگر بر ایشان چیره گردید. پیوستهسدانی درمیان شما خواهند بودند که نگریستن به چپرةٌ دیگر مردان دا ناخوش خواهند داشت زیسر( خواهند دید که اين يا آن. پس عمو یا پسر خاله یا یکی از مردان خانوادهاش را کشته است. حکیم بن حزام گوید: آنگاه بهنزد ابوجپل رفتم و دیدم که زرهی را بیرون آورده است و سیگرم آماده کردن آن است. او را از گفتار عتبه آگاه ساختم. گفت: به خدا سوگند که گلویش باد کده است و او از اندازةٌ خود بیرون رفته است. این از آنروست که محمد و یارانش را دیده است. به خدا سوگند که باز نگردیم تا خدا میان ما با محمد داوری فیباید. عتبه را از آنچه گفته است بیم و باکی نیست. او دیده است که پسش ابوحذیفه در میان ایشان (یاران پیامیر) است و از اینرو بر وی از شما ترسیده است (که شمشیر بر سرش گذارید و او را از پایش در آورید). آنگاه دی (ابوجپل) کس به نزد عاس بن حضرمی گسیل کرد و گفت: این همپیمان تو میخواهد مردم را به مکه پاز گرداند. تو ریخته شدن خون برادرت عمرو پن حضرمی را به چشم خویش دیدی؛ این پاسدار و پشتیبان و پناه دهنده خود را بجوی و کشته شدن برادرت
— পৃষ্ঠা ২৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।