رویداای سال دوم هجری 4 ما همراه شما پیکار کنندگانيم. سوگند به آن کس که تو را بهراستی و درستی برانگیخته است. اگر ما دا تا «سداب خمّاد» (یعنی تا بتازانی» شتابان در کنار تو روانه گردیم تا بداتجا رسی. او خدا را برای ایشان به نیکی بخواند. سپس پیامیر خدا (ص) گفت: ای گروهسدمان» ر ایخویش با من در میان گذارید. خواسته اش انصار بود زیرا اینان بیشترین شمار سپاهیان او بودند. ترسید که انصار تنپا یاری او را در برابر دشمنان و بدخواهان درون مدیته بایسته بدانند و روا ندارند که ایشان دا برای پیکار از شبرشان بیرون بیاورد. سمد بن معاذ گفت: ای پیامبر خداء چنین میبینم که روی سخن با ما داری. گفت: آری. سمد گفت: ما به تو گرویدیم و تو را راستگو شمردیم و پیمانها با تو بستیم. پس ای پیامبی خداء به سوی فیمان خدایی روانه شو زیر! سوگند بهآن کسکه تو را بهراستی برانگیخته است» اگر ما را تا درون این دریا بتازانی و دل به دریا زنی» با تو تا درون خیزابهای دریا بتازيم. باکی نداریم که فردا مارا بر سن دشمنان بتازانی. ما در جنگت پایدارانیم د در دیدار با دشمن راستکاران. امیدوارم خدا از ما آن را به صو بنمایاند که دیدگانت روشن گردند. ما را بر برکت خدا روانه فمای. پیامبر خدا (ص) روانه گشت و گفت: شما را مژده باد که خدا یکی از دو گروه را به من ارزانی داشته است (کاروان یا سپاهیان: گرفتن آن یا چیره شدن بر اینان). گویا من هماکنون به کشتنگاه اين مردمان میتگرم. آنگاه به سوی پدر سرازیر گشت و در نزدیکی آن فرود آمد. دراینمیان ابوسفیان بر گرانه رفته و بدر دا بر سویچپ گذاشته بود. او شتابان رفت و رهایی یافت. چون دید که دارایی و کاروان خود را وارمانده است. پيك و پیام به نسزد قرشیان (که در جحفه بودند)» روانه ساخت و گفت: خداو ند کاروان و داراییهای شما را وارمانده است؛ بازگردید. ابوچپل بن هشام گفت: به خدا سوگند که باز نگردم تا به سزمین بدر درآییم (بدر جایگاهی بود که عربها
— পৃষ্ঠা ১৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।