رویدادهای سال دوم هجری دیه عاتکه دخت عبدالمطلب سه روز پیش از فرارسیدن ضمضم به مکه خوابی دید که او را سخت هراسان ساخت. او خواپ خود را یرای برادرش عباس گفت و از او خواست که آن دا پوشیده بدارد. ذن گفت: چنین در خواب دیدم که سوارهای بر اشتری پيامد تا در بالای سیلگاه ایستاد و با بلندترین آواز خسویش فریاد برآورد کسه: ای فرزندان «غذر» تا سه روز دیگر به سوی کشتنگاه خویش بیرون روید. دیدم که مدم گرد او را گرفتند. او بهدرون مزگت آمد و اشتی خود را در کعبه بداشت و بانگی بلند برآورد و همان سخنان بر زبان راند. سپس شتر خود را بر ستیغ کوه ابوقبیس بداشت و چنانآو ازی سس داد. آنگاه تفته سنگی بزرگت بسیگرفت و رما کرد که چرن به پایین کره رسید» پاده پاره گشت و هیچ خانهای در مکه نماند مگر که پارهای اذ آن به درو نش افتاد. عباس ین عبدالمطلب بیون آمد و با ولید بن عتبة ین ربیعه که دوستش بود» دیدار کرد و خواب را برای وی گفت و از او خواست که آن را پوشیده بسدارد. ولید آن دا بسرای پدرش گفت [و از اد خواست که آن را پوشیده بدارد]- گزارش در شپر پراکنده شد. ابو جپل با عباس دیدار کرد و گنت: ای ابوالفضل به سوی ما آی. گوید: چون بر گرد خانهٌ خدا چرخیدم» رو به سوی وی آوردم. ابوجل به من گفت : این پيامبي زن کی در میان شما سر برآورد؟ او خواب عاتکه را یادآدری کرد و سپس گفت: بدین خرسند نگشتید که مردان شما پیغمیر شوند تا زتانتان پیفامرسان شدند! اکنون سه روز در کنار شما بردباری کنیم و شما دا بپاییم. اگر خواب درست باشد» چه بستر وگ نه بنویسیم که شما دروغگوترین خاندانهای عرب هستید. عیاس گوید: من در برابی او کاری چز این نکردم که آن را ددغ دانستم و گفتم که از آن هیچ آگامی ندارم- چسون روز را بهشب .رس ندم» زنان بتیعیدالمطلب نرد من آمدند و په من گفتند: به این مرد پدکاره پلید رام دادید که سدان شما را به بدی یاد کند و اینكت [مده است و ز نانشما را بهبدی نام برداد میکند و شما پی او پرخاش نمیکنید. گوید: من گفتم: به خدا که چنین شد. من او دا کیفی کنم
— পৃষ্ঠা ১৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।