به نام آنکه هستی نام از او یافت پیشگفتار مترجم شاید در میان دانشهای انساتی تاریخ تنبا رشتهای باشد که از «حقایق مطلق و جاودانی» گنتوگو میکند. این ویژگی, «تاریخ» را به پایگاه پرارجترین و گرانبپاد ترین رشتههای شناخت بشری برمیآورد. در اينکه تاریخ چنین است. کمائی نیست. آنچه این آیینمندی را گمانمند میسازد. این است که دانسته نیست که تاریخنگار تا چه انداژه در گزارشهای خود امین و راستگوست و تا چه اندازه به نحستین مایههای کار خود نزديك است یا از آن دور؛ تا چه اندازه دانش و انصاف و شرف انسانی خود را پایة کار خریش میسازد يا بیم و هراس يا آزمندی را؛ کارش تا چه اندازه مایةٌ واقمی دارد یا بار عاطفی. خوشبختانه در ارزیابیهای ژرف و گستردهای که دربارة آثار تاریخی در فیهنگت و تمدن اسلامیسایرانی ما انجام یافته است» پایگاه و پایة هريك از اینبا از اين دیدگاه روشن گشته است و از اینرو در پسیاری از جاها ما میتوانیم گامهای استوار به پیش برداريم. در پرتو دانشهای نوین» بيشينة نزديكث به هم؛ آثار تاریخی جمپان تیز بهدرستی ارزیابی شده است و پر این پایه است. که میتوان از تاريخ» آن آماج نخستین و بنیادی را پیوسید و برآورده انگاشت. تاریخ نقدما را عیار میبخشد. آپینهها را پاك و روشن میسازد. نيكاندیشان و درستکاران و پرچمداران رهایی و رستگاری و بپروزی را یه آسمان برمیافرازد» رنگث از چپرة آوازهگران میرباید» داعیهداران را رسوا میکند و صومعهکاران را هريك پی کاری میفرستد: این است سینوشت و گزارش تاریخی آنچه گوش جبانیان را (از بس) آوازهگری در بارهاش) گر ساختید. تاریخ است که میگوید: «الشیء شین کان بالفعلیة»؛ به دیگی سغن: «شيئية الشیء بصورته لا یما دتهه. در اين بیست و پنچ مزار سال واپسین که از لایه بر لایهشدن جوامع پشری میگذرد» روزگاری سپری گشته است بهنام «روزکار ستیز مردم با مردم» بهجای ستین مردم با قببر و خشونت و خودکامگی سییر که بایستگی این يکي, به هزاران دلیل
— পৃষ্ঠা ৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।