ا ا یب ییا باس سس وج ج ب ي یوم ور و جدا واذغوا نیرفن اذك خير أم جه کل امروز یک مرگیرا؛ وبخوانید چندین مرگرا. تو بگو آیااین چیز بهتراست یاباغ همیشگی ألتى وعد ٠ لمنَقونت انث نم جزآء و مصیرا(۱۵) لهم کهوعده دادهشده بهپرهیزگاران. کهمیباشد برایآنسهاپاداش وجایبازگشت. برایآن مهاست فيها مایشاغون خن لدین؟*کان على رَبك وغداً شنولا( درآ ن آنچه بخواه ندحا لآ نکه میمانندهمیشههست بسرذقهی پر وردگار تووعده با زخسواستسده. وروزیکسه جمعکردهمیخواند آنسهارا وآنچهرا کهپرستش میکنند بجز ازخداء پس میگوید نتم أَضللئم عبادی هوّلاء ّم هم ضلوا آلسبیل (۱۷)ق الوا سبْحَتك آیا شما گمراه کردید این بندگان مرل یا خود آنبها گم شدند از راه. میگویند تو پاکی EET EES تو رفیقنی,ولی تو به آنها فایده دادی و یسم حى نش وا ألذكر و کانوا قومابورآ(۱۸)فقد به آبا 9 اجدادشان. تا این که فراموش کردند باد تو را و بودند قوم تیاه سدد. پس آنها نوكم با تسقولون فا تضستطیغون ضرفا و تکذیب کسردند شما را در سخنان شماء پس اکنون نه شما می توانید برگردانید و اضرا و من بطم قنكمنذقة تابا كبيرا) نم توانید کمک کنید» و هر کسی از شما گناهکار باشد. میجشانيم او را عذاب بزرگ. و ما آزسلنا قلف من آنفزسلین ثم نون الطغام و بخشون فی و نفرستادهایسم پیش از تو پیامبرانی را جز آنکه آنها میخوردند غذا و می کشتند در
— صفحة ١٥ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.