EA قله ۲ - مطابق با قواعد زبان عرب باشد. ۳ - با سند صحیح از آن حضرت 5 باثبات رسیده و درمیان ائمه قرائت شهرت تام داشته باشد. لذاء قرائتهائی را که فاقد یکی از شرابط سه گانه فوق باشد؛ نمیتوان جرء قرآن محسوب نمود. بدین ثرتیب آمبار بتزرگی از قرائتهای متواتر از نسلی به نسل دیگر منتقل گردید. جهت تسهیل در امر آموزش قرائتهای فوق» هر یک از ائمه یک گونه از آناانتضاب وبه تدریس آذ همت میگماشت. که بعدها آن سبک قرائت بنام وی شهرت یافت بعضی از علما پیرامون قرائتهای یاد شده تألیفاتی نمودند. که قبل از همه می توان از افراد زیر نام پرد. ۱ -امام ابوعبید قاسم بن سلام ۲ امام ابو حاتم سعجستائی. ۳- قاضی اسماعیل وامام ابوجعفر طبری. در این فن کتبی تألیف یافت که حاوی بیش از بیست گونه قرائت بود سرانجام علامه ابوبکر بن مجاهد (متوفی سال ۳۲۳ هق) کتابی که حاوی قرائتهای قراء سبعه (قرائتهای هفتگانه) بود به رشتهٌ تحریر در آورد و این تصنیف او به قدری مورد استقبال مردم قرار گرفت که در اثر آن» قرائتهای قراء هفتگانه در برابر قرائتهای دیگر شهرت بسزائی یافت و بعضی از مردم چنین تصور کردند؛ که قرائتهای صحیح و متواتر فقط اینها میباشند. در حالی که ابن مجاهد بر حسب اتفاق» قرائتهای یاد شده را جامع نموده و هرگز مقصود وی این نبوده که قرائتهای دیگر» اشتباه یا غیر قابل قبولاند. متأسفانه» روش علامه ابن مجاهد باعث سوء تفاهم در بین مردم شد. بدین معنی که بعضی تصور نمودند تنها فرائتهای صحیح؛ همین قرائتهائی است که ابن مجاهد در تألیف خود از آنها نام برده انتت. در حالی که قبلاً روشن گردید که قرائتهای هفتگانه فقط جزئی از آن قرائتها بشمار میروند؛ زیراه هر قرائتی که مطابق با شرایط یاد شده قبلی باشد. صحیح و قابل قبول و در ردیف حروف هفتگانهای که قرآن
— পৃষ্ঠা ৩১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।