الجزء الحا دی عشر سورة التوبة وی ۱ 1 _ ابا ”ی ١ تا تشیرابوی )سے تھے ہے ےس تا ۱ ساد مسا و شس 7 خاعرضو اھ اه و رحس تو ناسی اعراض وکری له دوی خخه یعنی مه عتاب ورته کوی او هنه ورسره 5 ج ولى جي داوی ذجس و ای رت ا و ا یا ددوی سره الفت روا دی او نه مصاخبت او معاتبه ددوی فائدہ نه لري .ولي چی ۱ دوی لکه خناز بر له نجاست باط ححه نو پا نه کا ری فما الفائده فی المعاتية.. کم که یه ار ځای ددوی یعنی په قیامت کي دو وځ دی جی دا جزا ده د هغه خه چي دوی ت کی ما رام ینمی ونیا ا والعقدیر بحرو جرا او | وت نب آمأواهم جهن" ابغوی انه به خیل سند سره له این عباس ڑا حخه ایت کری دی چی دوو ويل چي دا آیت په جد بن فیس او په معتب بن قشر او په ۱ 0 و ا . جي عليه الصلوةواللام جي 4 ینې منوري ته ر اغلۍ امر یې وکری چي د دغو کسائو سره دوستي مه کی او مه | + کشت .دا وزوسته آیت په قول د مقانل له پهعبداللّدین ابی کي تازل | ۱ 4 ۳۹ ووالسلام ته وويل بالل الذي لا اله الا هو چي شردی | روسته بیازه له نا خخه تخل سید تو وس ا وی ری لے ا | 8 اس ارو انه وج ۱ اي تج نس راضي سین 80 ج نت جمع ده از سره ددې چې مخالفت خر يواحي این Maktaba Tul ا1161 Scanned by CamScanner
— صفحة ١٠ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.