شاي ورگ چې دشر انيل ودغ امت تبیغ کری دی او انح نحضرت | و فد کی ایی چې پد شاد د کی ع لت رط دیز اع دا بدا کی یا رجه د ختاهد اتر بر قاضی لازمد ده ورنه مستحب ده وهذا الایة تذل على ماقالوا . پوشتنه: اهل لغت وایی چی لفظ د شاهدي چې متعدی په لام سرہ سی نحو شهد له په معنا د نفع دىء او چې متعدي په علی سره ند سی لبازه د ضرر رای نو په دی آيت شاهدي د امت محمديه پر کفارو د امم ماضيه وو که خه هم د هغو پر ضرر تمامبري ولي جي د امت محمديه به شاهدي دغه کفار مستحق د عذاب النار و گرخبدل لکن شاهدی د تزكيه د عليه السلام له خوا ځخه د امت تفع دہ: ولي جحي ددوی شاهدی به دغه تعدیل او تزكيه سره په نیز د خدای ٹل قبوله سوه. نويه دې آیت کی چي داسي وبل سوي وای ویکون الرسول لكو شهي ذأ" ښه به نه وای؟: اس یس اب + كوي چې هغه خوك قيب وي او مطلع وي پر اخوالو د مزکي نو که دغه چا په شاهدانو کی ا ا یر رک او که بي نه ولبدل ساکت دي سی يعني لا ادري دي ورايي: او غيبت دي هم نه کوي. او صله د ”رقیب" على راخي. نو خدای له لياره د تنبيه پر دغه نکته شھید بي متضمن معنا لره د رقیب وگرخاوه او متعدي بې به على سره کری, فتنبه | دروبش وايي: چې په صحیح کتابو کی د احادیئو مبارکه وو په شان نزول كي د آیت فوق په متقاربو الفاظو داسي حدیث راغلی چي خدای غلا په ورخ د قساهت اولمن او اخرين د اموس ةرا غونه کری. بيا د هر امت و کفارنو ته ووايي هل جائكم نذیر؟ ؟ يعني په ذریعه د ملكو لقوله تعالی لا یکلمهم اللہ آہ' نو کافران انکار وکری او داسي ووايي ماجائنا Maktaba Tul [11611 Scanned by CamScanner
— পৃষ্ঠা ১৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।