مکتوب صد و بیست و دوم به ملا طاهر بدخشی صدور یافته» در ترغیب بر بلند همتی و عدم التفات به هر چه در دست افتد. ی هه و ی تا یی ۶[ مکتوب صد و بیست و سوم نیز به ملا طاهر بدخشی صدور یافته در بیان آن که ادای نفل اگر چه حج باشد اگر مستلزم باشد فوت فرضی را از فرایض, داخل ما لایعنی است. ت عس ی ود بای ماس کم تست :۲/۱۲ مکتوب صد و بیست و چهارم نیز به ملا طاهر بدخشی صدور یافته, در بیان آن که استطاعت را شرط وجوب حج است. ادای حج با وجود بی استطاعتی» نسبت به حصول مطلب داخل تضییع اوقات است. تست ۱۳۲ مکتوب صد و بیست و پنجم به میر صالح نیشابوری صدور يافته. در بیان آن که عالم چه صغیر و چه کبیر مظاهر اسماء و صفات له اند تالی شأنه و عالم را با صانع خویش هیچ نسبتی نیست. له و الط و ما پناسب دْلک. ی ۱۰۱ مکتوب صد و بپیست و شیم به میرصالح نیشابوری صدور یافته» در بیان آن که طالب را باید که اهتمام در نفی آلهه باطله نماید, چه آفاقی و چه انفسی و در جانب اثبات معبود به حق جَل سلطَنهُ هر چه در حوصله فهم و در حیطه ادراک آید» آن را نیز در تحت نفی داخل ساخته» اکتفاء به موجودية نمایده اگر چه وجود را نیز در آن موطن کانین یت فا تاش دنک و مکتوب صد و بیست و هفتم به ملا صفر احمد رومی صدور یافته» در بیان آن که خدمت والدین هر چند از خسنات الاپرار سینت المقربین. و ما اسب دْلک. ی ی ی ی ۱ مکتوب صد و بیست و هتم به خواجه مقیم صدور یافته» در ترغیب بر بلند همتی و عدم اکتفاء به غیر مطلب بی چونی. کر ۱۱ مکتوب صد و بیست و نهم به سید نظام صدور یافته» در بیان آن که جامعیّت انسان, باعث تفرقه اوست و همین جامعیّت است که سبب جمعیّت اوست. کماء نیل ما لمَحْبُوْییْن. و بلاء لمَحْجُوییُن. ۳ مکتوب صد و سی ام به جمال الدین صدور یافته. در بیان آن که تلوینات احوال ر چندان اعتبار نیست. حصول مقصد بی چونی و بی چگونی باید کرد. از مکتوب صد و سی و یکم به خواجه محمد اشرف کابلی صدور یافته» در بیان علوً شأن طریقه حضرات خواجه ها قق ال تما پراش بسانت اجان تخفاغه اي که هدزای ط ریق علیه اهرانات هه اف آن با تکمان ایخ طریقه دانسته. ی ی ری اد و ی ای ی ۳۱ مکتوب صد و سی و دوم به ملا محمد صدیق بدخشی صدور یافته, در اجتناب از صحبت ارباب غناء و ترغیب بر صحبت فقراء زیرا که کناسی فقراء به از صدر نشینی اغنیاء است : را عزیز باید داشت. و هدوت وی یسم زد نت اوه و موز هر هلیسو و واه وی ره تا از رهوش یا اوه ای ۳۰۲۱۱ مکتوب صد و سی و چهارم به ملا محمد صدیق صدور یافته» در منع از تسویف. مه هت ۲۳۵ ۱۱
— صفحة ١١ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.