و من بفقنت / حرء (۲۲) سورهسبا(۳۴) ۱ تفسیر گلشاهی/۳۷ اس ومَذفویت : فعحل مضارع- - (و)فاعل و از جایی دور به گمان خود سخن میپرآکندند و این سخن محال هیچوقت سودی به حال انان نخواهد بخشبد بلکه از زوی:نا | کاهی ی تیه و نمی دا تشد که مر کنتقل عون آ رزوی کش نها ۱ داشتند در جواب ایشان گفتند که شما خود از آن دنیا آمدهاید و کاری برای این دنیا انجام ندادهاید و امروز حزای ان را میبینید. سجسوو سوم م 7 و . ن ِ 1 ۹ ی یت ۱۳۲۳ شک ار ردیل وی بودند.(۵۴) خج و و موم مر وحل بنتهم ون ماو کنیل نامهم بل وحبل : فعل ماضی مجهول- (هو)نایب فاعل- وییتن: مفعول فیه میان آن کافران و آنچه که آرزوی آن را در سر میپروراندند حایلی و مانعی افکنده شد» همانگونه که از دیر باز با امنال و همانندان ایشان از امتهای گذشته نیز چنین شد و میان آنها و آرزوهای نا ممکنشان جدایی افکنده شد که دیگر روی این دنیای محل آزمایش را نخواهند دید. نم کنو فیس مرس هم: اسم ان- (و) اسم کان- نی ش: جار و مجرور خبر کان. جمله کانوا فی شک خبر ان. به درستی که ايشان در شک و دو دلی سخت قرار گرفته بودند. و در کار قيامت و بهشت و دوزخ در هه دا و نو نیز نسبت به توحید و رسالت و قران بی ایمان بودند و چون زندگی را با شک و تردید گذراندند پس باید بر شک بمیرند و بر شک نیز بر انگیخته شوند و بدان شک عذاب بینند.
— পৃষ্ঠা ৪২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।