پروردگار!! میان ما فاصله انداز و بدین ترتیب فاصله دور و درازی را برای سفر خود آرزو کردند. در واقم با کفر و معاصی بر خود ستم کردند پس آنها را افسانهها گردانیم تا ایندگان از آن عبرت گیرند و آنها را متفرق و پرآکنده ساختیم متفرق ساختنی یکی از قبایل به شام و دیگری به عمان و یکی به سرزمین تهامه رفتند: مولانا گفت: باشد آن کفران نعمت در مشال که کنیا مهس هو 5 داز که نمیباید مرا این نیکویی من برنجم زین چه رنجه میشوی لطف کن این نیکویی را دور کن من نخواهم چشم زودم کور کن مانمیخواهیم این دیوان و باغ نی زنان خوب ونی امن و فراغ شهرها نزدیک همدیگر بدست آن بیابانست خوش کانهاودست یطلب الانسان فی الصیف الشتا فاذا ء الشتا انکرذا فهسولایرضی بصال ابدا ای ضیق لابمیش رغدا ی ی کش ات هی لسن # ۰ نی مخ اس ۳ ,۶ لح فی دل لد ینت کل صیّا صیّار شکور ف لك : جار و مجرور خبر ان مقدم - ل: مزحلقه- یت : اسم لت ۱ به درستی در آنچه از سرنوشت قوم و قبیله سبا دکر کردیم و بوستانها و میوههای شیرین انان را به تلخی مبدل ساختیم و راههای نزدیکشان به منزلگاههای دور بدل کردیم هر اینه برای کسانیکه بر سختیها صبر میکنند و نعمتهای خدا را شکر گزارند عبرتهاست گفتهاند براستی ایمان به دو قسمت بان ان ی و یی نی ات صبر ارد ارزو را نی شسستاب صسبرکسن والله اعلم بالصواب ادر کشف الاسرار اورده که اهل سبا در خوش حالی و فارغ بالی زندگی میگذرانیدند به سبب بی صبری بر عافیت و ناشکری بر نعمت رسید بدیشان انچه ب_ ای روزگار عافیت شکرت نگفتم لاجرم دستی که در آغوش بود آکنون بدندان میگزم مم ی و و صَدَّق عم [نیس ظنّه. موه ٍلا ری من امن 6 ۳۹ تِ ۱ ۱ -بین؛ سبا و صبا؛ حناس خطی وحجود دارد.
— صفحة ٢١ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.