۰ تفسیر گلشاهی سوره سبا(۲۴) قامن یحو( ۲۲) کاممواب: مراد ظرفهای غذا خوری همچو حوض است- دور : جمع قدر» دیکها- و خر اف 7 دیگهای بزرگ که نتوان از جا تکان داد. میگوید: پریان و جنیان از برای حضرت سلیمان قصرهاء مراد در اینجا مسحدها و مجسمهها یعنی هر چیزی که به صورت مجسمه نقش و نگار شده باشد که جنس آن از مس یا سنگ رخام و یا شیشه باشد می ساختند. ساختن مجسمه- بجز اسباب بازی کودکان- به اجماع علما حرام است. اما تصویر کشی و تصویر نگاری بر روی پارچه آگر تصویر تمام اندام باشد. حرام است وی آگر سر آن قطع شده باشد؛ با احزاء آن به صورت پراکنده به تضویر کشده شده باشد: حاین است وت که بات فوتوگرافی همچون حکم نگارهگری بر روی پارچه است. و نیز کاسههای بزرگ حوض مانند و نیز دیگهای نات رای و ده سار بذرف که نتوان ان را تکان داد میساختند. اما در حق محاریب که مسجدها و عبادتگاهها باشد و آن مسجد الاقصی است و قصه بنا نهادن آن برقول اصحاب سیر آنست که رب العالمین در نژاد ابراهیم الا برکت کرد چنانکه کس طاقت شمردن نسل آن نداشت خصوصاً در روزگار داودام داود خواست که عدد بنی اسرائیل بداند يشان که در زمین فلسطین روزگاری دراز مسکن داشتند. ترسیدند و نومید گشتند پس وحی آمد به داود که چون ابراهیم ان خواب که او را نمودیم به ذبح فرزند تصدیق و وفا کرد من او را وعده دادم که در نزد وی برکت کنم این کثرت ایشان از آنست فراوانی از خویشتن دیدند و خودبین گشتند لاجرم عده ایشان کم کنم اکنون مخیرند مان سه بلیه آن یکی که اختیار کنند : توانشان گبارندیا فحط با مازو کرستکی با وقمش شا فاویا میا و طاظرق سه روز داود بنی اسرائیل را جمع کرد و ایشان را در این سه بلیت مخیر کرد از هر سه طاعون اختیار کووند متا آین یی اسا یت سس وان فا و و هه و رام واه سونو حنود بر خود ریختند و کفن در پوشیدند و به صحرا بیرون رفتند با امل و عیال و خره و بزرگ در ان صعید بیت المقدس پیش از بنا نهادن آن و داود به صخرهی سجود در افتادند و ایشان دعا و تضرح کردند رب العالمین طاعون بر ایشان فرو کشاد یک شبان روز چندان هلاک شدند که پس از آن به دو ماه ایشان را دفن توانستند کرد چون یک شبان روز از طاعون بگذشت رب العالمین دعای داود احابت و تضرع ایشان روا کرد. و آن طاعون از ایشان برداشت به شکر آن که رب العالمین در آن مقام بر ایشان رحمت کرد بفرمود تا آنجا مسجدی سازند که پیوسته آنجا ذکر اه و دعا و تضرع رود پس ایشان در کار ایستادند و نخست مدینهی بیت المقدس بنا نهادند و داود بر دوش خود سنگ میکشید و بنی | آفیان شسخت ررست کی میکشیدند تا یک قامت نا بر آوردند یس وحی امد بر داود که این شهرستان رای ببت المقدس نام نهادیم قدمگاه پیغمبران و هجرتگاه ِ نزولگاه پاکان و نیاکان ] گفتهاند داود در آن روز صد و بیست و ۱ ۰ ۰ ۰ ۰ - صعید: زمین مرتفع زمین هموار وبی درخت
— صفحة ١٥ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.