4 من همین است مغول متغیر شده بشمشیری آنجناب را بسعادت شهادث فائز ساخت و این در دهم ماه جمادی النانیه سال ششصد و ست و هت با سی و دو بود. این گفته راست است|ما دیلی بان سته اند که گویا از حایه صحت عاطل باشد یعنی میسگو بند مغول با شمشیرسرشیخ را |نداخت شیخ سررا| برداشته بقدر نیمفرسخ دوید تا بمحلی که(مروز مقبره آن بزر گوار استرسید و درطی این مسافت مثذویبیسرنامهر| کی از وکتایی معروف عطار است تفت نگاه جان ناد و متول 5 این بدید بشممانشد حسد شم خ را بخاك سیرد و رش رن وا ی و مشقوال استدقاز نود تا در کشت . ستیدم کار تدم بیسرنامه با کمال (شتهار مثل اصلداستان مجعول است ومخاديم جاهل فضیات تراش غافل که يك درو غ |سیاب آحشم/ هزار راست مشود ) آه از دست دوست نادان ) خلاصه [ نبا که بالسیه عاقل بوده |ند گفته اند مغول قاتل بعد ها از راهی باندی مقام مقتول را دانسته تاثب شد و مدت الععر برسر تربت شیج اعتکاف جست و این امسری ممکن و معقولت . نیز حکایت کنند که بعد از |رتحال عطار سریاز قاضی | لقضاة «حبی بنمساعد ارو ابو زرد ؛ مردم ففتند خوست متوفی رادر قدم شیخ کهمردیجلیل القدر بود دفن کنی ۰ قاضیراضی نشد و گثت روا نباشد پسر من زیر بای ببرك |فسانه گوی بخاك رود و مرده در محل دب مدفون شد , شب قاضی در خوات <ودر| برس تربت عطار دید با (قطاب و مشایخ بسیار و چندین هزار مشعل نود و
— পৃষ্ঠা ১৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।