. .« .. .۰.۰ .۰ ۰ ی 3 (۷۰) اب ما جاء ذ في التکبیر عند 9 ی از کت والسجود ۳ - دا فَببة تحص عَن آبي ِسحاق عَنْ عَبّد الرخمَن ین السوده عنْ 2 9 عَنْ عبد ادژه بن مسعودٍ قَال: کات ول الله له بُصَبْر في کل خَفض وَرفْع یام وَفْحودٍ و بر وغمر نی الاب عن آيي هریرةه وآنس راب عم وآبي مالك الاشعري» وابي موسی؛ وعمُران بُ حصَینٍ» وال نی خجر» واب ی غباس. ال بو جیسی: عویش کي اه یی قشع عییت وضو العتل علیِه عنه آضخاب اي له منهم: یرسکی وغتزه وغفنان من بر رعلیْ خیش ود تخس تابن عله عا م2 میاه ار (۳) ۶ - حَدَتنا َبّد اه بنْ مییر" قال: سَمفث علی بنَ الحسَن فال: [۷۵ - پاب ما جاء فی التکبیر عند الرکوع والسجود] ( سول له بسکبر في کل خفض ورفم) هذاتغیب, وهنا ر لما ذهب الیه المروانیون من ترك تکبیرات الانتقال؛ اغتراراً بخفض صوت عثمان رضی الّه عنه فظنوا آنه کان لا یکبر. [۲۰۳ ]ن: ۳ حم: ۱ تحفهة: ۰۱۱۷/۳۵ [) ۲۵ ] خ: ۷۹۹ م: ۲ د: ۰۸۳۲۱ :0: ۱۵ ۱ حم: ۲ ۷ ۶ تحفه: ۰۱۸۰۸ (۱) فی نسخة: «فی» بدل «عند». (۲( زاداقی تنيتفة: ابا منه) . (۲) زاد في بعض النسخ: «المروزی؟.
— পৃষ্ঠা ৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।