قرآن فارسی
/ ৬২৫
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

جزء ۱ سور البقرة ؟ مار 2 رت مر 7 1 1 2 ۳ پر و لذقال ریک ماه (ن جاعل ف, الارض یمه لو جع فیامن ید فها ویو ماه وحن یج مك و نقوّش ك قال اي اعلَمْ ما لا تعلموتَ (چ) را هار ٍ سر سفنت ره رم سم رم محر ام عم ءم الاسماء لهاتم عرضَهُم عا لمَلَیكة فقال 2 2 سم 9 ض ح انتویی باسماء هتُلاء ان کنتم صیرقبت 4 قالوا سبحنلگ و هنگامی که خداوند تو به فرشتگان گفت: من در زمين جانشینی قرار می‌دهم. فرشتگان گفتند: آیا کسی را در زمین قرار می‌دهی که در آن فساد و خونریزی کند؟! در صورتی که ما با ستايش توء تو را ت ِ 7 . می‌گوییم و تقدیس می‌کنیم. خدا گفت: من چیزی می‌دانم که شما لالم لا لاماعلمتنا لك آنت القلم العکيم (چ؛ قال 2 نیتم رم ام ...میم محر و اه ان وا اه ام انبتهم پاسانهم فلما انباهم باسآنهم قال الم اقل سور اک ۳ - ۳ 4 ۳9 لکم اف اعلَمْ غیت اسموت والارض وَاعلَمْ ما بدونَ زب ثم تکشوت ج ود تیگ سکدر ام جوا لا ابلی آبد واستکیرَوکان من الکلفرین چم لیام اسکن انت و روج اجه ولاینها رعد یت تما ولاکتربا هو اجه فتکوناین اظلمی ره فازلهه یط عَها فا خرجه ماما کانافیه وقلا اهیطوا بَعصد وا گس و ی جک ۷ لعض عدق کر الارض مقر ومتاع [ا,حین ب(چء مه امین وم مت اب له هو وب اَحم بچ نمی‌دانید.(۳۰) و خدا تمام اسم‌ها را به آدم یاد داد بعد آن‌ها را به فرشتگان نشان داد و گفت: اگر راست می‌گویید اسم این‌ها را بگویید.(۲۱) فرشتگان گفتند: خدایا تو پاکی, ما جز آنچه به ما یاد داده‌ای چیزی نمی‌دانيم تو دانا و حکیم هستی.(۲۲) خدا به آدم گفت: اسم‌های آن‌ها ر به ایشان بگو. چون آدم اسم‌های آن‌ها را به ایشان گفت, خدا گفت: آیا به شما نگفتم که من غیب آسمان‌ها و زمین را می‌دانم و آنچه را آشکار و مخفی می‌کنید می‌دانم؟(۳۳) و وقتی را یادآوری کن که به فرشتگان گفتیم که به آدم سجده کنید, و تمام فرشتگان سجده کردند به‌جز ابلیس آدم گفتیم: ای آدم» تو و زنت در بهشت ساکن شوید و از آن هر قدر و از هر کجا که خواستید بخورید. ولی به این درخت نزدیک نشوید که از ستمکاران می‌شوید.(۳۵) ولی شیطان آن‌ها را دچار لغزش ساخت و از آنجا بیرون کرد. گفتیم: پایین (به زمین) برویده بعضی از شما دشمن بعضی خواهید بود و در زمین محل استقرار و ونیا ایکا بایان عم بزای هم مود کراهد دا ۳۴ید آدم از ماب تیا رشن کلماتی باه گرقت و خدا توبه او را پذیرفت چون او توبه پذیر مهربان است.(۳۷) (۱) ترجمه دیگر این آیه: «... ما(تو را) با سپاست. به پاکی می‌ستايم و(خود را) برای تو پاک می‌داریم(پس ما شایستگی خلافت را داریم نه غیر ما) خدا گفت: من چیزی می‌دانم که شما نمی‌دانید.» 4

— পৃষ্ঠা ৭ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।