۰ ۸0 ۶ دیا له تادیخطبری وجنانبود کهعباس خوش نداشت که کار بهعبدا الهینمعتز بر سد و از اوسخت بیمنا ك بودءبدینجهت برای آنکه حلافت بهابوعبدالله محمدبنمعتمد رسد بکوشید» شبانه وی را به خانةٌ حویش احضار کرد و تنها محمدین بوسف قاضی را احضار کرد و در حضور وی با محمد سخن کرد و بدو گفت: «اگر این کار را سویتو کشانیدمبه نزد تو جه دارم؟) محمد بنمعتمد بدو گفت: «به نزد منهمانپاداش وامتیاز وقرب منز لتداری که سزاوار تواست.» عباس بدو گفت: «میخواهم برای منسو گندیاد کنی که یکی از دوصورترا از من دریغ نکتی» ا گر خحدمت مرامیعواهی؛ نیکخواهی کنم ودر کار اطاعت تو وفراهم آوردن مال برای تو نهایت کوشش بکنم؛ چنانکه برای غیر تو کردهام» اگسر دیگری را مرجح داشتی»حرمت مرا بداری وحفظم کنی ودست کسی را برجان ومال من یابردیگری بهسبب من گشاده نگذاری.» محمدبنمعتمد که مردی خردمند ونیکرفتار بود بدو گفت: «ا گرتواین کار را سوی مننکشانی از توچشمپوشیدن نتوانم» به سبب کفایت و لیاقتی کهداری؛چه رسد به اینکه سبب ووسیله آنتو باشی.» عباس بدو گفت: «میخواهم در اینباب برایمن قسم یاد کنی.» گفت: «ا گربیقسم با تووفانکنم؛ با قسم نیزوفانکنم.» محمدبنیوسفقاضی بهعباس گفت: «بههمینازوی خشنودباش کهاز قسمیاد- کردن شایستهتر است.» عباس گفت: «فانع شدمورضایت آوردم.» آنگاه عباس بدو گفت: «دست خویش را دراز کن تاباتوبیعت کنم.» محمد بلدو گفت:( مکتفی جهشد؟)
— পৃষ্ঠা ৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।