3 تاریخ طبری ۶۰۸۸ گفت: راودر بایان کار خویشاست» پندارم که تلفشد۵.) محمد گفت : «خحد انکند که تا وفتیجان مکتفی در پیکر اوست».دست به بیعتی دراز کنم» اگر بمیرد» چنین می کنم.» محمدبن بوسف گفت: « درست همین است که ویگفت.» و براسن حال رفس پس از آن مکتفی سبك شد وبه خودآمد» صافی حرمی بدو گفت: «اگر امیرمومنان چنانبیند که کس سوی عبدا لله بنمعتز ومحمدبنمعتمد فرستد ودرخانة حویش کس بر آنها گمارد و آنها را بدارد که کساندر بارةٌ این کاراز آنها یاد کر دهاند ودربارةآنها شابعه گو یی کردهاند.» مکتفی بدو گفت: «خبرداری که هیچکدامشان بیعتی برضدما پدید آورده؟» صافی بدو کفت: ( نه .)) مکتفی گفت: « در شایعه گویی مردم» گناهی بر آنهانمیبینم. متعرض آنها مشو .» اما این سخن در مکتفی اثر کرد وبیم کرد که کار از فرزندان پدر ویبگردد وجون در اینباره چیزی بدو گفته میشد سخن را می کشید ومعنی را دنبال می کررد وسخت بدال میپرداعت. محمد بنمعتمد» درماه رمضان در محبسعباسبنحسن وزیر دچار فلجی شدء از خشمی که در مناظره با ابنعمرویه سالارنگهبانان بدورسیده بود» عباسبگفت تا اورا در یکی از قبهها که داشت بربهترین استرش ببرند که بدین صورت او را به خحانهاش بردند وبهجلب تمابل دیگری پرداحت. پس از آن در آغاز ذیقعده: بیماریمکتفی سخت شد. دربارة برادر خویسش ابو الفضلجعفر پرسش کرد و بنزد وی به درستی پیوست که اوبالغاست.پسقاضیان را احضار کرد و آنها راشامد کُرفت کهکار را ازپیخحویش برایوی مینهد.
— পৃষ্ঠা ১০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।