بنام خداو ند دحمان دحیم برای گفتگو از تاریخوطبری و ترجمه» مجالی یشتر باید که اگر خدا بخواهد» پس از ختم کار کهامیدهست دور تر از چندهفته دیگر نباشد» شمهای ازاین حکایت نسبتآدراز گفته آید. اجمال حسیحالآنکه بنبادفرهنگ ایران از وقت بنیاده ترجمةٌ تاریخطبری را دردستور کار خویش به ردیف اول داشته بود که دریخبود این اثر بزرکک ومفصل و کهن کهورقیددین از انبوه ما ریکه تازان پادسینژ اد دد قلمرو فرهنگك مر کباسلامی است. و بسیاری صفحات وفصول آن از تاریخ ایران سخن دارد با نکتههای اصیل که دد هیچ مرجعدیگرنیست» چنین اثری» بتمام وبری از اضافات. زی تازینگذاند وجامه پارسی نگیرد و این دور افتاده قدیم» از پس انتظار قرون» به خانه و کاشانة حویش نیاید و کتا بخانةٌ پادسی به حاصلکار وشاهکار یکی از فرزندان مخلص وپرکار ایران که به تبعیت از دسم وپندار دایج مان زبانعر بیدا جولانگاه نبو غ آسمان وارخویش داشتها ند آراسته نگردد. سباس خدا که از پی توفیقات مکرد سالهاء نعمت این خحدمت به من داد وعلاقه او بای بنیاد انکیزه همت شد و کاری که در کروسا لیان دراز مینمود با کوشش پیوستةٌ شباروز زودتر از وقت مقر ده چاپخانه گرفت و باز شکر خدای. اينك شما و جلدچهاردهم که امید هست جلدپانزدهم یعنی آخر ینجلد متن» بفاصله چند هفته از دنبال آندد آید. انشاءالله. ابو لقاسم پاینده آذدماه ۱۳۵۳
— Page 9 —
This text was taken automatically from the PDF and may contain errors. When in doubt, check the original page.