تاریخ طبری ، فارسی ترجمہ — تاریخ طبری ، جلد 14
/ ৪৩১
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

جلد چهاردهم ۵8۹۵۵ «سرخوشی‌شایسته‌ترین چیز است «که مرد بر آن بگرید «وغم زده‌را به ناچار تسلیت باید.» کو بد: همجنان این آهنکت را بامزمار می‌زدم تاو قتی که رطلی‌ای خحو است و جامی از آن بنوشید و من هه‌چنان مزمار می‌زدم و مکرر می کردم . او دستما لی را که پیش رویش بود بر گرفت و می گریست و اشك خویش را با آن پاك می کرد و می‌نالید تا به منزل خویش باز کشت وهمهةٌ رطلی را بسر نبرد.» از علی‌بن حعل آورده‌اند 31 کو بد:وقتی معتصم به احتضار افتاد بنا کرد. می گفت: «حیله‌ها برفت» حیله‌ای نیست.)تا خاموش شد. از راوی‌دیگر آورده‌اند که‌بنا کرد می کفت:«از میان‌این مخلوق مرا گرفتند.» وهم از او آورده‌اند که گفت:«اگر می‌دانستم که زند گیم جنین کوتاه است آنجه را کردم‌نمی کردم.» وچون بمرد درسامرا به گور شد. مدت خحلافتش هشت سال و هشت ماه و دو روز بود. گویند: تولد وی به سال صدوهشتادم بودء به ماه شعبان. به قولی به سال صدوهفتادو نهم بود. اگر تولد او به سال صدوهشتادم‌بوده» همه عمر وی چهل و شش سال و هفتماه وهیجده روز بوده و ار تولدش به سال صدوهفتادو نهم بوده عمر وی جهل‌وهقت سال و دوماه وهیجده روز بوده . چنانکه گویند: وی چهرهسید داشت آمیخته به‌سرخی» باریش دراز مایل به سرخحی» با چشمان زیبا. تولاش درقصر خلد بود. بعضیها گفته‌اند تولد وی به سال صدوهشتادم بود به ماه هشتمء خلیفةه‌شتم بود» هشتمین نسل عباس بود» عمرش چهل‌وهشت سال بود. وقتی مرد هشت پسر داشت وهشت دختر» هشت سال وهشت ماه شاهی کرد.

— পৃষ্ঠা ২০ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।