جلد چهاردهم ود گوید:مبرقع چنان کرد و به یاران رجاء حمله برد که راف براو گشودند تا از آنها گذشت. آنگاه حمله کنان باز کشت که در میانش کرفتند واوراگرفتند وازاسبش پیاده کر دند. گوید: و چنان بود که وقتی رجاء از شتاب در نبرد مبرقع خود داری کرده بودیکی از پیش معتصمرفته بود که وی را به شتاب وادارد رجاء فرستاده را بگرفت وبه بند کرد تا وقتی کهکار وی و کار مبرقع چنان شد که گفتیم سیس اورا رها کرد. گوید: وقتی آنروز رسید که رجاء ابوحرب را پیش معتصم برده بودمعتصم او را از رفتاری که با فرستادهاش کرده بود ملامت کرد. رجاء بدو گفت: «ای امیر مو منان» خدایم بهفدابت کند» مرا با هزار کس سویصدهزار کس فر ستادهبودی نخواستم در کار وی شتاب کنم وملال شوم وهر که با من بود هلال شود و کاری نساختهباشیم. منتظ رما ندم تا کسانی که همراه وی بودند سبك شدند و فرصتی یافتم ونبرد وی را موجهومعقول دیدم وبا وی پیکار کردم که همر اهانش سبك شدهبودند وبه ضعف افتاده بودند وما نیرومندبودیم واورا اسیر بهنزدتو آوردهام.» ابوجعفرگوید: اما دیگری جزآنکه گفتم که حدیث ابوحرب را چنانکه یاد کردم برای من نقل کرده. گو بد: فیام وی بهسال دویست و بیستوششم بود و در فلسطین با در رمله قیام کرد. گفتند که او سفیانی استو با پنجاههزار کس شد. از مردم یمن ودیگران» ابنبیهس ودو کس دیگر از مردم با وی همبسته شد ند.معتصم رجاء حضاری را با جمعی بسیار به مقابلهٌ اوفرستاد که به دمشق با آنها نبرد کرد واز باران ابنبیهس ودویار وی نزديك پنجهزار کسرابکشت. ابنبیهس را اسیر گرفت. ودویار وی را بکشت. با ابوحرب به نزد رمله نبرد کرد واز یاران وی نزديك به بیستهزار کس بکشت وابوحرب را اسیر گرفت که به سامر أ برده شدو اورا با ابن, ببهس درمطبق نهادند.
— পৃষ্ঠা ১৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।