جلذ چهاردهم ۱۱( سخن از سب قباع ابو حر ب مبر قع وسر انجام کاد وی یکی از یارانم کهمی گفت از کار ابوحرب خبر دارد به من گفت: «سبب قیام وی برضد سلطان این بودکه یکی از سیاهیان میخحواست در خانةً وی منزل کیرد بهوقتی که وی از آنجا غایب بود وزنش با خواهرش کهدر خانه بود مانع وی شد» سیاهی با تازیانهای که همراه داشت او را بزد» زن ساق دست خو بش را حایل آن کرد وتازیانه به سای دستشخورد ودر آن اثر کرد. و فتیابوحرب به خانهباز کشت زن بگریست وبه نزد وی از رفتاری که سپاهی با وی کرده بود شکوه کرد و اثریرا که از ضربت وی در ساق دستش بود بدو نشان داد. گوید: ابو حرب شمشیرخویشرابر گرفت وسویمرد سپاهیرفت که غافلبود واورا با شمشیر بزد تا بکشت» آنگاه بگریخت. نقابی بر جهرهافکند کهشناعته نشود وسوی یکی از کوههای اردن رفت. سلطان به طلب وی بر آمد اما حبری از او به دست ننیاورد. وچنان بودکه ابوحرب هنگام روز عیان میشد وبا نقاب بر کوهی که بدان پناه برده بود مینشست؛ بیننده اورا میدید وبه زد وی میرفت که تد کارش میداد و به امر بهمعروف ونهی از منکر ترغیب می کرد واز سلطان و رفتاری که با مردم میشد سخن می کرد وعیب وی می گفت» کار وی چنینبود تا گرومی از کشتکاران ناحیه و مردم دهکدهها دعوتش را پذیرفتند: گمان سی رفت وی از بنیامیه است» کسانی که اجابت وی کرده بودند میگفتند: این همان سفیانی است. وقتی پیرو ان و دیدار کنان وی از این طبقه"مردم بسیار شدند مردم معتبر آن ناحیه را دعوت کرد که از آن جمله جمعی از سران یمانیان اجابست وی کردند» ۱-کلمه مت
— পৃষ্ঠা ১৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।