جلد چهادهم ٩۹ ۵ گوبد: ابنابیدواد میخواست بر اوشاهد گیرد» ار برهنه میشد بهحقارت منسوب میشد واگر برهنه نمیشد ابت میشد که ختنه نکرده است. پس او گفت: «آری ختنه نکردهام.» در آن روز همه سرداران و کسان در دارالعامه حضور داشتند. اینابیدواد افشین را از آن پیش که وائق با میوه پیش وی شود وحمدونبناسماعیل پیش وی رود به دارالعامه برده بود. حمدون گو بد: بدو گفتم: «تو حنا نکه کنتهای حتنه نکر دهای.» افشین گفت: «مرا به چنان محلی برد که همه سرداران و کسان فراهمبودند و به من چنان گفت. میخواست مرا رسوا کند. ا گر بدومی گفتم: کردهام» گفتة مرا نمیپذیرفت ومی گفت: «برهنهشو» ومرا رسوا می کرد.منم رگ را از اينکه به نزد کسان برهنه شوم حوشتر داشتم. ای حمدون! ار بخواهی که پیشروی تو برهنه شوم تا مرا ببینی» چنین می کنم.» حمدون گوید: بدو گفتم: «توبه نزد من راست گوبی؛ نمیخواهم برهنه شور ی۰» گوید: وقتی حمدون باز کشت وپیام افشین را به معتصم رسانید» بگفت تا طعام را از وی بازدارند» بحز اند کی. مرروز يك نان به او میدادند تا بمرد.وقتی پس از مر گش اورا به خانةٌ ایتاخ بردند برونش آوردند و بردر عامه بیاو یختند. آنگاه اورا با دارش بردر عامه افکندند که سوخته شد وخا کستر اورا بپردندودر دحله افکند ند. گوید: وقتی معتصم گفته بود افشین را بدارند» یکیاز شبها سلیمانبنوهب دبیر را فرستاد که هرجه را در خانهٌ اوست شمار کنند. قصر افشین در مطیره بود. در خانهٌ او اطاقی بافتند که مجسمه انسانی در آن بود» از جوب»وزیور و جواهر بسیار بر آن بود دز گ و شهایش دوسنکك سپید مشبك بود که رشتههای طلابر آنبود. بکی از کسانی که همراه سلیمان بود یکی از دوستککك را بر گرفتو مان بردکه
— صفحة ١٤ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.