جلد سیزدهم ۱۱۱ «مگر ندیدی که فتنه مردم پر | کنده را «برفتنه گران فراهم آورد «عمران بغداد در هم ریخت «امانه از رای این با آن «بلکه از ویرانی و حریق که مردم آن نابود شدند «عقوبتی است که به کسان میرسد. «چه خوش بود اکر بفداد «به ناچیزی چون روز گاران سلفنمیشد.» گوید: طاهر حومههایی را که مردمش مخالف وی بودند وشهر ابوجعفر را که سمت شرق بود و بازارهای کر خ و خلد و مجاور آن را دارالنکث نامید و املاله و مستغلات کسانی از بنی هاشم و سرداران را که بدو نپیوسته بودند و در ناحیةٌ عمل وی بودگرفت که زبون شدند وشکسته شدند و بهاطاعت آمدند. سیاهیان نیز زبونی گرفتند و از نبرد بازماندند» بجز فروشندگان راه و برهنگان و زندانیان و اوپاش و غوغاییان و طراران و بازاریان که حاتم بن صقر دستشان را در کارغارت باز کگذاشته بو د. گوید: هرش و افریقاییان ۱ برون شدند پیوسته باآنها نبرد می کرد و از این کار سستی نمی کرد و وانمیماندند. حزیمی بهند کار بفداد و وصف آنچه در آن بود شعری دارد بهاین مضصمون: " «آنوقت کهبغداد بازِيچة روز گار نشده بود «ورخدادهای آن رخنتموده بود ۱- کلم متن, افارقه ۲ دثای غمانکین بغداد در متن. سیاد مفصل است (یکصد و سی دهفتبیت) و آ نچه میخوانید خلاصهای از آن است.
— পৃষ্ঠা ১৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।