۵۱۸ ترجمةٌ تادیخ طبری گوید: شاعری از مردم سمت شرقی که نامش دانسته نیست درباره زهیر و اینکه کسان را با منجنیقها می کشت شعری گفت بهاین مضمون: «بهمنجنیق و سنکك نزديك مشو « که کشته را وقتی مدفون میشد دبدهای «زود در آمد که ری از دست وی نرود و« که کشته شد و خبر را بشت سر نهاد. «وقتی می آمد جه نشاط و چه تندرستیای داشت «میخحواست نگو بند که کاریدارد «و ندانست که کار به کی مربوط بود «ای منجنیقدار دستان توچه کردا و که چیزی را بهجاینگذاشت «هوس وی جز آن بود که مقدر شده بود «که هر کز هوس بر تقدیر غالب نشود.» کُوید: هرثمه بر کنار نهریین فرود آمد و دبوار و خندقی بهاطراف خحویش نهاد و منجنیقها و ارابهما فراهم آورد. عبیدالله بن وضاح را در شماسیه جای داد. طاهر در بستان بهدر انبار فرود آمد. از حسین خحلیع آوردهاند که گوید: وقتی طاهسر بر بستان بهدرانبار تسلعط بافت محمد از ورود وی بهبغداد سخت بیمنا شد. مالها که بهدست وی بود پرا- کنده شده بود. در کار خویش فروماند و سخت آشفته خاطر شد و بکفت تا هرجه کالا در خزینهها بود بفروشند و ظرفهای طلا و نقره راءدینار و درهم کنند و پیش وی آورند که برای یاران عویش و مخار ج خویش به کار برد. در آن وقت بگفت نا نفت و آتش سوی حربیان افکنند و آنها را با منجنيقها و ارابهها بزنند و آینده و رو نده را بکشند.
— Page 10 —
This text was taken automatically from the PDF and may contain errors. When in doubt, check the original page.