بنام خداو ند دحمان رحیم برای گفتکو از تاد یخ وطبری وترجمه مجا لی بیشتر باید که اکُر خدا بخواهد» پس از ختم کار کهامید هدت دور تر ازدوسهما هدیگر نباشد شمهای اذاینحکایت سبتاً دراز گفته آید. اجمال حسبحال آنکهبنیاد فرهنگ ایران از وقت بنیاده ترجمةٌ تادیخ طبری دا در دستود کار خویش به ددیف اول داشتهبود که ددیغ بود اين اثر بزرگ ومفصل و کهن که ودقیزدین از انبوه ما ثریکه تاذان پادسینژاد درد قلمرو فرهنکك مرکب اسلامی است. و بسیاریصفحات وفصول آن از تاریخ ايران سخندارد با نکتههای اصیل که در هیچ مرجم دیگر نیست» چنین اثری» بتمام و بری اژاضافات زی تازی نگذادد وجامةٌ پادسی نگیرد واين دور افتادة قدیم از پس انتظاد قرون بهعانه و کاشانةُ خویش نیاید و کتابخانهٌ پادسی به حاصل کار وشاهکاد یکی از فرزندان مخلص وپر کار ايران که به تبعیت از رسم وپنداد دایج زمان ذبان عریی دا جولانگاه نبو غآسمان وار خویش داشتهاند آداسته نگردد. سپاص خدا که از پی توفیقات مکرد سالها: نهمت این خدمت به من داد وعلاقة اولیای بنیاد» انگیزه همتشد و کاری که در کرو سا ليان دراز مینمود با کوشش پیوسته شباروز زودتر از وقت مقرر. ده چا پخانه گرفت و باز شکر خدای. | ينك شما و جلددو ازدهم کهامیدهست جلد هایباقیما نده با فو اصل کو تاهتر ازدنبال آن در آید انشا ء الله. ابوالقاسم پاینده مردادماه ۱۳۵۳۴
— পৃষ্ঠা ৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।