جلددو ازدهم ٩ ۵ سخن از ابنکه جرا مهدی حسن بن- ابر اهیم دا به نزد نصر انتقال داد ؟ گوبند: سبب آن بو دکه وقتی مهدی چنانکه گفتمدستور داد زندانیان را آزاد کنند» یعقو ببنداود با حسنبنابراهيم در یکجا به زندان بود » اما یمقوببن داود را آزاد کردند وحسنبنابراهیم را آزاد نکردند واوبد گمان شد و برجان عویش بتر سید ومفر ونجاتی برای خویش میجست ونهانی یکی از مستمدانعویش را وادار کرد که از محلی مقابل محل حبس وی نقبی بکند. راوی گوید: وچنان بود که بعقوببنداود از آن پس که آزاد شد پیشابن- علاثه میرفت که از جانب مهدی قاضی مدینهالسلام بود وبا وی همی بود تا بدو انس گرفت. یعقو بکه از تصمیم حسن دربارهٌ فرار خبر یافته بود» پیش ابنعلانه رفت وبدو گفت که اندرزی بر ایمهدیدارد واز اوخواست که وی را به نز دعبیدا لله ببرد. ابنعلائه از او پرسید که اندرز چجیست؟ اما نخواست با او ببگوید واز فوت وقت بیمش داد.ابنعلاثه پیش ابوعبیدالله رفت وحکایت یعقوب وسبب آمدنش را با او یگفت که دستور داد یععوب را بنزد وی در آرد. گوید: وجون بعقوب به نزد ابوعبیدالله در آمد حواست که او را بنزد مهدی برد تا اندرزی راکه بنزد اوست به مهدی بگسوید. پس ابوعبیدالله او را بنزد مهدی برد وچون به نزد مهدی در آمد از نعمت وی که از زندان آزادش کرده بود و منت نهاده بود سپاس گفت. سپس گفت که اندرزی به نزد وی هست. گوید: مهدی در حضور ابوعبیدالله و ابنعلاثه از او پرسش کرد اما بعقوب حلوت خواست. مهدی گفت که بهآنها اعتماد دارد؛ اما بعقوب نخواستچیزیبا مهدیبگوید
— পৃষ্ঠা ২০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।