۵۶۴ تر جمه تادیخ طبری خحاندان وی نیز بهپاخاستند. قیام محمد از همه نکوتر بود.عاقبت کار به حاموشی گرایید و آرام شد. قضیه را برای مهدی نسوشتندکه علسی بنعیسی را از کشیکبانی موسیبنمهدی بر کنار کنند وابوحنیفه حرببنقیس را به جای وی نهاد وکار اردو آرام گرفت. گوید: عباسبنمحمد ومحمد بنسلیمان سوی مهدی رفتند اما عباسبنمحمد ژودتر رسید. گوید: مناره به روز سهشنبه نیمه ذیحجه به نزد مهدی رسید وسلام خلافت گفت وتسلیت گفت ونامهها را زسانید ومردم مدینةالسلام با وی بیعت کردند. هیشم بنعدی به نقل از رییع گوید: منصور در سفر حجی که دراثنای آنمرد» در عذیب. یایکی دیگر از منزلهای راه مکه»عوابی دید واز آن به هراس افتاد. رییع همپالکی وی بود بد و گفت: «ای ربیع» چنان میپندارم کهدر اينسفر خو اهم مرد؛ تو باید بیعت ابوعبدالله مهدی را مو کد کنی.» گوید: گفتمش: «ای امیرمژمنان» حدایت باقی بدارد و ابوعبدالله در ز ندگی تواز محبتت بهرهور شود ادشاهءالله.» گو ید: در این هنگام سنگین شد ومی گفت: «زودتر مر | به حرم و امانگاه پروردگارم برسان که از گناهان وتقصیرها که دربارة وی ش کردهام بگریزم.» وبدین گونه بود تابه بشرمیمون رسید. دیع گوید: بدر گفتم: «اينك بثرمیمون» وارد حرم شدهای.» کفت: «حمد خدای.» وهمان روز جان داد. ربیع گوید: بگفتمتا خیمهها را زدندوسر اپرده راحاضر کردند و بهامیرمومنان پرداختم و کلاه دراز بسرش نهادم وپیراهن بدو پوشانیدم و تکیهاش دادم ویرده ناز کی پیشرویوی افکندم که قیافهاش پیدا بود اماوضعش معلومنبود. کسانش را بهپرده نسزديك کردم که وضع وی معلوم نمیشد اما قیافهاش را میدیدند. آنگاه
— পৃষ্ঠা ১৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।