بنام خداو ند دحمان دحیم برایگفتگو از تادیخ وطبری وترجمه مجالی بیشتر باید که اگر خدا بخواهد» پس از ختم کار که امید هست دود تر ازچندماهدیگر نباشد» شمهای از اینحکایت نسبتاً دراز گفته آید. اجمال حسبحال آنکهبنیاد فرهنگ ايران از وقت بنیاد» ترجمةً تادیخ طبری دا در دستود کار خویش به ددیف اول داشتهبود که دریغ بود اين اثر بزرگ ومفصل و کهن که ودقیزدین از انبوه ما ثریکه تازان پادسی نژاد دد قلمرو فرهنکث مر کب اسلامی است. و بسادیصفحات وفصول آن از تادیخ ایران سخندازد؛ ۲ دکههای اصیل که در هیچ مرجع دیگر نیست» چنین اثریه» بتمام و بری ازاضافات زی تاذی نگذارد وجامة پادسی نگیرد واين دور افتاده قدیم از پس انتظاد قرون بهخانه و کاشانة خویش ناید و کتابخانة پادسی به حاصل کاد وشاهکار یکی از فرزندان مخلص و پر کار ايران که به تبعیت از دسم وپنداد دایج زمان, ذبان عریی دا جولانگاه نبو غ آسمان وار خویش داشتهاند آداسته نگردد. سیاس خدا که از پی توفبقات مکرد سالها نعمت این خدعت به من داد وعلاقة اولیای بنیاده انکیزهُ همتشد و کادی که در گروسالیان دراز مینمود با کوشش پيوستة شباروز ژودتر از وقت مقرر» ره چابخانه گرفت و باز شکر خدای. اينك شما وجلددهم کهامید هستجلد های دیگر با فواصل کوتاهتر ادنبال آن در آید انشا ءالله. ابو القاسم پاینده نیمه دوم مهرماه ۱۳۵۳
— পৃষ্ঠা ৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।