۳۷۶۶ ترجمه تادیخ طبری ببارد.) فرزدق در باره رهسیاری وی شعری دارد به این مضمود: «ا کر پرنده را به چنین رهسیاری و امیداشتند ک وافط لا ری رو امانده میشد «وقتی سایه به آفتاب روز نزديك شد وبرفت «با شتر ان تندرو از فلسطین روان شد «وروز دیگر آنرا در میسان بخوابانید رکه شتر ان از رفتار و امانده بود.» گوید: روزی حجاج به خلوت بود وعبیدبن موهب را پیش خو اند کهبیامد. حجاج اندیشنال بود. سر برداشت و گفت: «ای عبید» وای توا اهل کتب میگویند: یکی بهنام یزید»ولایتدار قلمرومن میشود یزیدین ابی کبشه ویزیدین حصین و زبدبن دینار را به باد آوردم که در خور این کار نیستند» اگرباشد بهجز یزبدبن مهلب کسی نیست.» عبید گفت: «آنهارا معتبر کردی و ولایت بزرگ دادی»جماعتدار ندودلیری وسلطه و بخت ودر خور ایناست.» حجاج مصمم شد که بزید را مرول کند و دستاویزی نیافت تا خیاربن سبره که از بکه سواران مهلب بوده بود و از یاران یز ید بود بیامد. حجاج بدو گفت: «مرا از کار یزید خبر ده» گفت: «مطیع است وثبك رفتار» گفت: «درو غ گفتی با من راست بگوی.» گفت: «خدا بزرگ است و والا» برزیننشسته امالگام ندارد.» گفت:رر است گفتی »و بعداز آنخیاررا عاملعمان کرد. کوید: آنگاه ححاج به عبدالملك ز امهنوشت ویزید وخاندان مهلب را 2
— পৃষ্ঠা ১৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।