تاریخ طبری ، فارسی ترجمہ — تاریخ طبری ، جلد 8
/ ৪৭৭
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۳۲۸۸ تر جمهٌ‌تادیخ‌طبری گفتند» «بر ادرش مصعب را» گفت: «ابن شیر دلیر است ومرد خاندان خویش.» ابومخنف‌گوید: عبدالل‌بن مسطیع در رمضان سال شصت وپنجم به روز پنجشنبه پنج روز ازرمضان‌مانده به کوفه رسید و به‌عبدالله‌بن‌یزید گفت: «اگرخواهی با من بمانی مصاحبت ترا نکودارم وحرمت کنم واکر پیش امیرمو‌منان عبدالله بسن زبیر روی بنزد وی ومسلمانانی که پیش اویند حرمت داری.» وهم اوبه محمدبن طلحه‌گفت: «پیش امیرمومنان رو» وابراهیم برفت تا به مدینه رسید و حراج ابن‌زبیررا کم داد و گفت: «فتنه بود» واین‌زیسر دست از او بداشت. گوید: ابن‌مطیع در کوفه به کار نماز وخراج می‌پرداخت. ایاس‌بن مضارب عجلی را برنگهبانی حویش کماشت و گفت که رفتار نکوداشته باشد وبا مردم مشکولالحال سختی کند . عبدالله‌بن‌حارث ازدی که در آن روز کار بوده وهنگام کشته شدن مصعب حضور داشته گو بد: در مسجد بودم که عبدالله‌بن مطیع بیامد وبه منبر رفت و حمد خدا کفت و ثنای او کرد آنگاه گفت: راما بعد امیر مومنان عبدالله‌بنز بیر مر | عامل شهر شما ومرزهای شما کرده و گفته حراج غنایم شما را بگیرم» مازاد خراج شما را جز به رضای خودتان و طبق وصیت وسفارشی که عمربن حطاب هنگام وفات کرده و روش عشمان‌بن عفان که میان مسلمانان عمل می کرده نمی‌فرستم از خدا بترسید وقریسن استقامت باشید و اختلاف مکنید. بیخردانتان را نگهدارید و اگر نکردید حودتان را ملامت کنید و مرا ملامت مکنید که به خدا بد دل عصیانگر را عقوبت می کنم و منحرف مشکوله را به استقامت میارم.» گوید: سایب بن مالك اشعری برخاست و گفت: «امادستور ابن‌زبیر که‌مازاد

— পৃষ্ঠা ১৭ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।